Cisza przed burzą? Żywność stabilna, ale na horyzoncie się chmurzy (aktualności surowcowe - 8 czerwca 2026)
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

Cisza przed burzą? Żywność stabilna, ale na horyzoncie się chmurzy (aktualności surowcowe – 8 czerwca 2026)

Zapraszam na kolejny zestaw aktualności surowcowych!

nie chcesz czytać?
kliknij by przejść od razu do odcinka programu
Surowcowe info

Słowniczek

  • pp – punkt procentowy
  • b/z – bez zmian
  • t/t – zmiana wartości względem poprzedniego tygodnia
  • m/m – zmiana wartości względem poprzedniego miesiąca
  • q/q – zmiana wartości względem poprzedniego kwartału
  • r/r – zmiana wartości względem poprzedniego roku
  • s/s – zmiana wartości względem poprzedniego sezonu (w przypadku surowców mających sezon na przełomie roku kalendarzowego)

Cisza przed burzą? Żywność stabilna, ale na horyzoncie się chmurzy (aktualności surowcowe - 8 czerwca 2026)

W dzisiejszych aktualnościach:

Ogólne informacje

  • Wskaźnik cen światowych surowców żywnościowych pozostał w maju zasadniczo stabilny, ponieważ spadki cen olejów roślinnych zrównoważyły ​​wzrosty cen zbóż i cukru. Najnowsze dane Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), które śledzą miesięczne zmiany międzynarodowych cen koszyka towarów żywnościowych będących przedmiotem globalnego handlu, pokazały wartość indeksu na poziomie 130,8 punktów w maju 2026 (-0,2% m/m; +2,9% r/r). „Chociaż globalne rynki towarów żywnościowych pozostały zasadniczo odporne, rosnące ceny zbóż podkreślają podatność na zagrożenia związane z pogodą oraz zakłócenia na rynkach energii i środków produkcji. Utrzymująca się niepewność wpływająca na kluczowe szlaki handlowe, w tym Cieśninę Ormuz, może ograniczyć zużycie nawozów i wywrzeć dodatkową presję na ceny żywności, co podkreśla potrzebę skoordynowanych działań międzynarodowych” – powiedział Boubaker Ben-Belhassen, dyrektor ds. rynków i handlu w FAO. Szczegółowe dane z raportu przy poszczególnych surowcach rolnych jak pszenica, kukurydza, ryż, cukier, pozostałe rośliny oleiste, mięso.
  • Izrael i Liban ogłosiły 3 czerwca, że zgodziły się na wprowadzenie zawieszenia broni, co budzi nadzieje na porozumienie między Waszyngtonem a Teheranem. Iran uzależnił ewentualne porozumienie częściowo od zakończenia walk między Izraelem a Hezbollahem, libańskimi ugrupowaniami powiązanymi z Iranem. „Rynek po raz kolejny w pełni wierzy w nadzieje na rozwiązanie konfliktu, a obawy o dostawy po prostu nie znajdują odzwierciedlenia na rynku. Najnowsze wydarzenia w stosunkach z Izraelem i Libanem podważają wszelkie optymistyczne tezy” – powiedział John Kilduff, partner w Again Capital.
  • Izrael poinformował o ataku na cele wojskowe w zachodnim i środkowym Iranie, mimo że prezydent USA Donald Trump podobno nakazał premierowi Izraela Benjaminowi Netanjahu powstrzymanie się od dalszych ataków.
  • Invest Cuffs zaprasza na do Poznania w dniach 5 – 6 październik 2026! Z kodem rabatowym prywatnyinwestor macie 10% zniżki na bilety dostępne na tej stronie!
  • Chcesz uzyskać konto fundowane w firmie proptradingowej Fintokei o wartości nawet $400 000? Skorzystaj z linku i odbierz 10% zniżki na wyzwanie!
  • Obecnie istnieje możliwość wspierania moich działań poprzez opcję „wsparcia kanału” na YouTube lub możesz „postawić mi kawę” poprzez tą stronę. Poniedziałkowe programy będą dostępne tylko dla wspierających kanał – dla pozostałych widzów będą udostępnione 24-36 godzin po premierze!

Raporty

  • 11 czerwca poznamy raportu USDA Crop Production oraz World Markets and Trade.
  • 18 czerwca poznamy najnowszy Food Outlook od ONZ FAO.

Kawa

  • Zapasy kawy w magazynach ICE spadły 10. tydzień z rzędu (-15,9k t/t), w poprzednim sezonie zmiana wynosiła -65,23k t/t. Zapasy są w tym sezonie o -49,24% s/s niższe. Na ocenę jakości oczekuje 0,275 tysiąca worków (-0,83k t/t).
źródło: opracowanie własne na podstawie danych ICE

Cukier

  • Indeks cen cukru FAO wzrósł w maju o 7,5%, na co wpłynęły dane wskazujące na mniejszy udział brazylijskiej produkcji trzciny cukrowej przeznaczanej na produkcję cukru, co zwiększyło oczekiwania na większe przekierowanie produkcji na etanol, a także obawy, że warunki El Niño mogą negatywnie wpłynąć na produkcję w Indiach i Tajlandii w nadchodzącym roku.

Kakao

  • Zapasy kakao w magazynach ICE wzrosły 3. tydzień z rzędu (+82,117k t/t), w poprzednim sezonie zmiana wynosiła +35,0k t/t. Zapasy są w tym sezonie o +31,20% s/s wyższe.
źródło: opracowanie własne na podstawie danych ICE

Sok pomarańczowy

  • Zapasy soku pomarańczowego w magazynach ICE:
źródło: opracowanie własne na podstawie danych ICE

Pszenica

  • Indeks cen zbóż ONZ FAO wzrósł w maju o 2,6% w porównaniu z kwietniem i był o prawie 5,0% wyższy niż rok wcześniej, odzwierciedlając wyższe ceny wszystkich głównych zbóż w związku z wyższymi kosztami paliwa i nawozów na świecie oraz presją związaną z pogodą. Światowe ceny pszenicy wzrosły o 3,4% w ciągu miesiąca – i o 7,8% w porównaniu z poziomem z roku poprzedniego – na co wpłynęły niższe oczekiwane zbiory u głównych eksporterów, w tym w Stanach Zjednoczonych, gdzie warunki uprawy pszenicy ozimej należą do najgorszych od dziesięcioleci. Ceny amerykańskiej pszenicy twardej czerwonej ozimej w maju 2026 r. były o 28% wyższe niż w maju 2025 r.
  • Oczekuje się, że światowa produkcja zbóż w sezonie 2026/27 spadnie o 2% rok do roku do 2 982 mln ton, głównie w wyniku malejących zbiorów pszenicy, zgodnie z najnowszym raportem FAO na temat podaży i popytu na zboża. Oczekiwany spadek następuje po wzroście o 6,1% w sezonie 2025/26 do rekordowych 3 043 mln ton, ten dynamiczny wzrost doprowadził do szacowanego wzrostu światowych zapasów zbóż o 9,5%. Prognozuje się, że światowe wykorzystanie zbóż wzrośnie o 0,6% w sezonie 2026/2027, co stanowi spadek w porównaniu z 2,7% odnotowanym w poprzednim sezonie. Na podstawie obecnych prognoz przewiduje się, że światowe zapasy zbóż nieznacznie się skurczą, o 0,3%, głównie z powodu niższych przewidywanych zapasów ryżu, co spowoduje, że globalny wskaźnik zapasów do zużycia zbóż, wynoszący 31,7%, pozostanie na poziomie zbliżonym do poprzedniego. Po wzroście o 4,8% w 2025/26 roku, przewiduje się, że globalny handel zbożami spadnie o 0,3% do 507,2 mln ton w nadchodzącym roku, ponieważ oczekiwane niższe wolumeny obrotu pszenicą i jęczmieniem z nawiązką zrekompensują przewidywane wzrosty dostaw kukurydzy i ryżu.
  • W Argentynie giełda zbożowa Buenos Aires Grain Exchange poinformowała, że zasiewy pszenicy w sezonie 2026/27 postępują w rekordowym tempie, a 32,4% z szacowanych 6,5 miliona hektarów obsiano zaledwie kilka tygodni po rozpoczęciu sezonu.
  • W Chinach analitycy oszacowali, że nadmierne opady deszczu spowodowały kiełkowanie od 4,8 do 10 milionów ton pszenicy, co potencjalnie zwiększyło popyt na import.

Kukurydza

  • ONZ FAO podaje, że globalne ceny kukurydzy wzrosły o +1,9% m/m (+3,9% r/r) w wyniku silniejszego popytu importowego na kluczowych rynkach, mniejszej dostępności w Brazylii i Stanach Zjednoczonych oraz wyższych cen energii, które napędzały popyt związany z etanolem.
  • Według prognoz Commodity Weather Group, wyższe temperatury i deszcze na Środkowym Zachodzie USA mają przywrócić wilgoć dla nowo zasianych upraw soi i kukurydzy w ciągu najbliższych dwóch tygodni.

Ryż

  • Indeks cen ryżu ONZ FAO wzrósł o 2,7% w porównaniu z poprzednim miesiącem, ponieważ obawy związane z pogodą oraz wyższe ceny ropy naftowej i produktów pochodnych wsparły notowania w niektórych wiodących azjatyckich krajach eksportowych.

Soja

  • Według prognoz Commodity Weather Group, wyższe temperatury i deszcze na Środkowym Zachodzie USA mają przywrócić wilgoć dla nowo zasianych upraw soi i kukurydzy w ciągu najbliższych dwóch tygodni.

Pozostałe rośliny oleiste

  • Indeks cen olejów roślinnych FAO spadł natomiast o 4,6% w porównaniu z kwietniem, co stanowi pierwszy miesięczny spadek w 2026 r. Międzynarodowe ceny oleju palmowego spadły z powodu oczekiwań słabszego globalnego popytu importowego i niepewności na rynkach ropy naftowej, podczas gdy światowe trendy cenowe oleju sojowego były mieszane, przy czym sezonowe wzrosty podaży eksportowej pociągnęły za sobą spadek cen w Ameryce Południowej, mimo że stabilny popyt na biopaliwa wspierał ceny w Ameryce Północnej. Ceny oleju rzepakowego i słonecznikowego wzrosły w związku z ograniczoną podażą.

Wieprzowina, wołowina, drób i ryby

  • Indeks cen mięsa FAO wzrósł o 0,1%. Światowe ceny wołowiny wzrosły dzięki silnemu popytowi importowemu, zwłaszcza ze strony Chin i Stanów Zjednoczonych, podczas gdy ceny wieprzowiny spadły, głównie z powodu niższych cen w Unii Europejskiej, przy dużej podaży i ograniczonym popycie importowym.
  • Indeks cen produktów mlecznych FAO spadł o 0,5% w porównaniu z poprzednim miesiącem, głównie za sprawą międzynarodowych cen masła. Ceny sera były w większości stabilne, podczas gdy ceny odtłuszczonego mleka w proszku wzrosły. Ceny pełnego mleka w proszku wykazywały zróżnicowaną tendencję.

Nawozy sztuczne

  • Powierzchnia rolna w Brazylii wzrosła w XXI wieku o ~50%, jednak wzrost cen nawozów jest teraz olbrzymim kosztem dla tego areału. Brazylia w dużym stopniu polega na imporcie, dlatego wielu jej rolników ograniczyło zakupy nawozów. Nawet jeśli konflikt zakończy się jutro, eksperci branżowi twierdzą, że brazylijscy rolnicy mają kłopoty. Już teraz mają tysiące akrów ziemi uprawnej, przynoszącej malejące zyski, a nawet straty. Wielu zaczyna kolekcjonować znaczne długi. W przeciwieństwie do wielu gruntów rolnych np. w USA, w Brazylii nie można osiągnąć przyzwoitych plonów bez nawożenia, a część gruntów jest bardzo zdegradowana. „Obecnie rolnicy na całym świecie, w tym w Brazylii, działają z minimalnymi marżami. Jeśli masz lepszą glebę, możesz przetrwać mniejsze dawki nawozów lub ich brak. Możesz lepiej przetrwać taki szok” – powiedział Saswato Das, globalny dyrektor ds. korporacyjnych w firmie Syngenta, produkującej nasiona i pestycydy. Brazylijscy rolnicy, którzy wciąż muszą wykonać wiosenne zasiewy we wrześniu tego roku, nie mówiąc już o zasiewach drugiego plonu na początku 2027 roku, borykają się z wysokimi cenami nawozów od czasu wybuchu wojny z Iranem pod koniec lutego. Brazylijscy rolnicy uprawiający soję do końca maja zakupili około 50% swojego całkowitego zapotrzebowania na nawozy na sezon 2026/27, powiedział Murphy Campbell z Expana.
  • Petrobras wznawia działalność w kilku mniej rentownych zakładach nawozowych w Brazylii, które zostały zamknięte za czasów byłego prezydenta Jaira Bolsonaro. Firma ma nadzieję zaspokoić 35% zapotrzebowania kraju na nawozy azotowe w nadchodzących latach.

Ropa naftowa

  • Poczyniono zauważalny postęp w kierunku zakończenia kryzysu, a coraz więcej statków przepływa przez krytyczny punkt krytyczny. Właśnie dlatego presja spadkowa powróciła” – powiedział analityk PVM, Tamas Varga, odnosząc się spadku cen ropy poniżej $100/baryłkę. „Nadzieje na porozumienie ramowe między USA a Iranem mające na celu zakończenie konfliktu zostały nieco przytłumione przez niedawne ataki USA na irańskie wyrzutnie rakietowe i statki, które rzekomo próbowały zaminować Cieśninę Ormuz. Niemniej jednak zaufanie wśród uczestników rynku pozostaje wysokie” – stwierdzili analitycy Commerzbanku.
  • Kraje OPEC+, zgodnie z prognozą, podniosły limity produkcyjne o 0,188 mln baryłek dziennie dla całej grupy. 
  • Świat może być zmuszony znaleźć sposób na utrzymanie się przy mniejszych zasobach ropy naftowej i gazu, jeśli Cieśnina Ormuz pozostanie zamknięta znacznie dłużej z powodu wojny USA i Izraela z Iranem, powiedziała prezes Rezerwy Federalnej w Dallas, Lorie Logan. „Przy bardzo ograniczonych dostawach, jeśli żegluga przez cieśninę nie powróci wkrótce do poziomu sprzed wojny, światowe zużycie ropy naftowej i gazu ziemnego może spaść bardziej znacząco niż dotychczas. Konsekwencje ekonomiczne będą zależeć od tego, w jakim stopniu użytkownicy końcowi będą w stanie przestawić się na inne źródła energii lub efektywniej wykorzystywać energię, zamiast ograniczać aktywność gospodarczą” – powiedziała Logan w przemówieniu przygotowanym do wygłoszenia na konferencji Banku Japonii. Dyrektorzy amerykańskich firm naftowych w niedawnym badaniu przeprowadzonym przez Fed w Dallas stwierdzili, że spodziewają się wzrostu produkcji ropy w USA w tym roku zaledwie o ćwierć miliona baryłek dziennie i zaledwie o pół miliona baryłek dziennie w przyszłym roku. Dla porównania, globalna podaż ropy spadła o około 13 milionów baryłek dziennie od początku wojny z Iranem – deficyt ten jest obecnie w dużej mierze uzupełniany poprzez redukcję zapasów, które, jak zauważył Logan, są ograniczone. „Tak czy inaczej, spodziewam się, że rynki energii wkrótce osiągną sztywną równowagę. Jeśli molekuły nie będą dostępne, świat nie będzie mógł ich skonsumować” – powiedział Logan.
  • Irańskie negocjacje między USA a Iranem oraz ostrzeżenia Międzynarodowej Agencji Energii o krytycznie niskim poziomie zapasów na świecie dodatkowo zwiększają premię za ryzyko w cenach referencyjnych” – powiedział Emril Jamil, starszy analityk ds. ropy naftowej w LSEG.
  • Irański eksport ropy naftowej i kondensatu spadł w maju do najniższego poziomu od co najmniej sześciu lat, znacznie poniżej 300 000 baryłek dziennie, głównie z powodu blokady morskiej USA. Stany Zjednoczone rozpoczęły egzekwowanie blokady 13 kwietnia, dusząc irański eksport. Irański eksport wyniósł średnio około 209 000 baryłek dziennie w maju, jak wynika z danych Vortexa, co stanowi znaczny spadek w porównaniu z 1,34 miliona baryłek dziennie w kwietniu i prawie 1,9 miliona baryłek dziennie w marcu. Jak poinformowała firma Vortexa, jest to najniższy poziom od końca 2019 i początku 2020 roku, kiedy prezydent USA Donald Trump prowadził kampanię „maksymalnej presji” na Iran w swojej pierwszej kadencji. Dane z innej firmy, Kpler, wykazały podobny spadek, chociaż oszacowały eksport w maju na nieco wyższy poziom, 260 000 baryłek dziennie – nadal najniższy od sześciu lat. Dane Kplera pokazują, że ilość irańskiej ropy naftowej składowanej na statkach spada wraz z wyładunkiem większej liczby tankowców w Chinach. Z około 147 milionów baryłek irańskiej ropy naftowej i kondensatu unoszących się w magazynach, około 67 milionów baryłek utknęło w Zatoce Środkowowschodniej i Zatoce Omańskiej, podał Kpler. Wolumeny magazynów pływających spadły z ostatniego maksimum, wynoszącego około 190 milionów baryłek, osiągniętego pod koniec kwietnia. Iman Nasseri, analityk FGE NexantECA, oszacował, że około 55 milionów baryłek irańskiej ropy naftowej unosi się na statkach za linią blokady, czyli mniej niż wynika z danych Kplera.
  • W ciągu ostatniego tygodnia maja z Cieśniny Ormuz wypłynęły dwa tankowce przewożące produkty naftowe, a w Zjednoczonych Emiratach Arabskich załadował ładunek gazowiec przewożący skroplony gaz ziemny. Tankowcowiec Aframax Cy Victorious, przewożący co najmniej 80 000 ton metrycznych (ponad 508 000 baryłek) oleju opałowego o wysokiej zawartości siarki, wypłynął z cieśniny 30 maja, jak wynika z danych śledzenia statków Kpler i LSEG. Statek ostatni raz załadował się w irackim porcie Khor al-Zubair na początku kwietnia i oczekuje się, że dotrze do Malezji w drugiej połowie czerwca. Kolejny tankowiec Long-Range 2, Sti Elysees, załadowany czystymi produktami z Kuwejtu pod koniec lutego, opuścił cieśninę 29 maja, według danych Kpler. Tymczasem tankowiec Marigold LNG, zarządzany przez Abu Dhabi National Oil Company (ADNOC), załadował ładunek na wyspie Das w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w dniach 24-25 maja, poinformowała firma analityczna Vortexa. „Statek wstrzymał transmisję AIS 3 maja przed „ciemnym” wejściem w Cieśninę Ormuz. To ostatni z grupy czterech parowców kontrolowanych przez ADNOC, które wyłączyły AIS, aby przepłynąć Ormuz na zachód w celu przeładunku. Pozostałe trzy – Mraweh, Al Hamra i Umm Al Ashtan – wykonały już kolejne „ciemne” tranzyty przez wąskie gardło” – poinformowała Vortexa. Statki Al Areesh, Al Khuwair i Al Marrouna – wszystkie kontrolowane przez QatarEnergy – rozpoczęły przemieszczanie się z wód u wybrzeży Indii i Sri Lanki w kierunku cieśniny około 25-27 maja. Jednym z kluczowych wskaźników tempa odpływu jest „ropa na wodzie” w Zatoce Perskiej, czyli ilość ropy zmagazynowanej na tankowcach uwięzionych za cieśniną. Według danych Kplera poziom ropy spadł ze szczytu 184 milionów baryłek z 22 marca do około 148 milionów baryłek w tym tygodniu, co oznacza średnie tempo redukcji na poziomie około 500 000 baryłek dziennie. Oznacza to przyśpieszenie wypływania ropy z regionu, wzrastające do ~0,7 mln baryłek dziennie na początku czerwca. Choć dla globalnych rynków to sytuacja będąca naklejaniem plasterka na otwarte złamanie.
  • Jak powiedział Sekretarz Generalny OPEC Haitham Al Ghais na Międzynarodowym Forum Ekonomicznym w Sankt Petersburgu, OPEC spodziewa się silnego wzrostu popytu na ropę naftową i nie zmieni swoich szacunków, pomimo konfliktu na Bliskim Wschodzie i zamknięcia Cieśniny Ormuz.
  • Chiński import ropy naftowej był w maju o prawie 2 miliony baryłek dziennie niższy w porównaniu z marcem, co stanowiło czynnik równoważący na rynkach i wyjaśnia niższe ceny pomimo zamknięcia Ormuz. Według Kplera, import ropy drogą morską w maju może spaść do najniższego poziomu od dekady, wynoszącego 6,451 mln baryłek dziennie (-20,36% m/m). Vortexa, oszacowała import ropy w maju na 7 – 7,5 mln baryłek dziennie. Stało się tak po tym, jak całkowity import ropy naftowej do Chin w kwietniu spadł do 9,3 mln baryłek dziennie (-20% r/r). Aby zrekompensować niższy import, rafinerie w ciągu ostatnich trzech tygodni korzystały z zapasów komercyjnych w tempie około 1 mln baryłek dziennie, wykorzystując zapasy, które ostatnio osiągnęły szczyt około 1,25 mld baryłek na początku maja, według Vortexa i Kpler. Ye Lin, starszy analityk w firmie konsultingowej Rystad Energy, powiedziała: „Chiny pozwalają na stopniowe zmniejszanie zapasów, zamiast agresywnie licytować na ciasnym rynku – wybór, który ma sens, biorąc pod uwagę, jak głęboko ujemne stały się marże”. Według Li, zapasy komercyjne wzrosły o około 70 milionów baryłek w ciągu pierwszych czterech miesięcy tego roku, w wyniku znacznych zakupów rosyjskiej i irańskiej ropy przez niezależne rafinerie i firmy handlowe, a także w wyniku drastycznego ograniczenia produkcji przez większe rafinerie od marca. Nawet jeśli tempo redukcji zapasów przyspieszy do 2 milionów baryłek dziennie, ponad 200 milionów baryłek zgromadzonych od początku 2025 roku wystarczy, aby przetrwać do połowy września. Gdy cena ropy oscyluje w okolicach 100 dolarów za baryłkę, chińskie rafinerie mogą pozwolić sobie na przerwę w gromadzeniu zapasów w najbliższym czasie dzięki dużym zapasom zgromadzonym przed wojną. Chińskie rafinerie ponoszą straty w wysokości od 600 do 1300 juanów (od 88,74 do 192,26 USD) na każdą tonę przetworzonej ropy naftowej, w zależności od gatunku, ponieważ Pekin wprowadził ograniczenia krajowych cen na stacjach, aby chronić konsumentów przed globalnymi skokami cen, twierdzą analitycy. Duże państwowe rafinerie, na czele z Sinopec, operatorem największych na świecie pod względem mocy przerobowych rafinerii oraz największym niezależnym przetwórcą Zhejiang Petrochemical Corp, mają utrzymać ograniczenia przepustowości co najmniej w czerwcu. Mniejsze zakłady, znane jako „teapoty”, są pod rosnącą presją, aby ograniczyć produkcję w czerwcu i później, pomimo zakazu rządowego. W związku ze słabym popytem, ​​zapasy benzyny komercyjnej i oleju napędowego, badane i monitorowane przez chińską firmę konsultingową Oilchem, osiągnęły odpowiednio najwyższy poziom od początku 2024 r. i lipca 2024 r. Analitycy twierdzą, że spadek popytu na benzynę spowodowany elektryfikacją jest głębszy niż sądzono, ponieważ wyższe ceny benzyny wymusiły trwalszą zmianę zachowań, zachęcając ludzi do częstszego korzystania z transportu publicznego. Michal Meidan, kierownik ds. badań w Oxford Institute for Energy Studies, powiedział, że Chiny mogą utrzymać 5% redukcję w porównaniu ze średnią pięcioletnią, co wymagałoby importu ropy drogą morską w wysokości 7,9 mln baryłek dziennie, co jest poziomem zgodnym z szacowanym importem na maj. „Chociaż wystąpiłaby pewna rozbieżność między produktami a chemikaliami, a marże rafineryjne uległyby pogorszeniu, podstawowe dostawy byłyby nadal zagwarantowane, zanim interesariusze musieliby masowo sięgać po zapasy lub wrócić na rynek” – napisał Meidan w raporcie.
  • Rynek ropy naftowej niedocenia niektórych ryzyk związanych z wojną z Iranem. Ropa naftowa może wrócić do produkcji, ale z perspektywy produktów rafinowanych, nadrobienie zaległości do końca roku może być dla systemu bardzo trudne. Punktem zwrotnym może być moment, gdy ktoś naprawdę będzie potrzebował tych fizycznych cząsteczek, a tych fizycznych cząsteczek po prostu nie będzie na stanie kupić. Nie możemy bez końca redukować zapasów. Chiny nie będą bez końca importować 5 milionów baryłek dziennie, a w pewnym momencie, gdy będą potrzebować tych baryłek, cena będzie musiała wzrosnąć” – powiedział Tom Baker, dyrektor zarządzający globalnego domu towarowego Vitol w Bahrajnie. Dotychczas rafinerie wstrzymywały się z zakupami, mając nadzieję na rychłe rozwiązanie kryzysu. Według Bakera jedynym rozwiązaniem problemu rosnących cen będzie załamanie popytu. Załamanie popytu to proces, w którym ceny rosną tak wysoko z powodu niedoborów podaży lub innych czynników, że konsumenci są zmuszeni do ograniczenia zakupów do czasu, aż popyt dostosuje się do podaży, a ceny się zrównoważą. Spadek popytu wyniósł między 4 a 5 milionów baryłek dziennie z powodu kryzysu, kiedy ceny ropy naftowej zbliżały się do 110 dolarów. Baker stwierdził, że prawdopodobieństwo wprowadzenia zakazu eksportu ropy naftowej lub paliw z USA jest niezwykle niskie, ponieważ wpływ na ceny natychmiast odbije się na rynku amerykańskim.
  • Irak planuje ponad trzykrotnie zwiększyć eksport ropy naftowej rurociągami z 220 000 baryłek dziennie do 770 000 baryłek dziennie w ciągu dwóch i pół miesiąca. Posunięcie to jest częścią szerszej strategii rozbudowy szlaków eksportowych i zmniejszenia zależności od szlaków żeglugowych w Zatoce Perskiej. Irak eksportuje ropę naftową przez turecki port śródziemnomorski Ceyhan, podczas gdy eksport szlakiem południowym został ograniczony przez zamknięcie Cieśniny Ormuz. Zamknięcie cieśniny skłoniło Bagdad do poszukiwania alternatywnych kanałów eksportowych. Irak planuje podpisać umowę z Syrią na transport, magazynowanie i obsługę przesyłów ropy Basrah Light, Basrah Medium i Basrah Heavy przez śródziemnomorskie porty Banijas i Tartus. Bagdad planuje również otworzyć przedstawicielstwo ministerstwa ropy naftowej, które będzie nadzorować operacje eksportowe tą trasą.
  • Ładunek ropy naftowej z amerykańskich Strategicznych Rezerw Ropy Naftowej (US Strategic Petroleum Reserve) po raz pierwszy w historii dotarł w tym miesiącu do Kalifornii. Ten nietypowy ruch uwypukla zmiany w przepływach handlowych i szlakach żeglugowych, ponieważ wojna z Iranem odcięła dostawy ropy z Bliskiego Wschodu. Kalifornia, niegdyś czołowy producent ropy naftowej w USA, w ostatnich latach stała się bardziej zależna od importu ropy, w tym około 230 000 baryłek dziennie w zeszłym roku z Bliskiego Wschodu. Dostępność alternatywnej ropy naftowej jest również ograniczona ze względu na konkurencyjny popyt z Azji. Około 460 000 baryłek ropy Bayou Choctaw Sweet trafiło do rafinerii Chevron w Richmond w Kalifornii, a kolejne 50 000 baryłek ropy o tej samej jakości zostało rozładowanych w rafinerii Chevron w El Segundo, poinformował Kpler, powołując się na listy przewozowe. Tankowiec Red Moon załadował prawie 980 000 baryłek ropy Bayou Choctaw Sweet w Luizjanie, według Kplera, i rozładował ładunek w Terminalu Atlantyckim na wschodnim wybrzeżu Panamy na początku maja. Według Kplera, Chevron był wymieniony jako sprzedawca ładunku. Supertankowiec Pascagoula Voyager, wyczarterowany przez Chevron, załadował około 2 milionów baryłek ropy w Terminalu Pacyfiku i skierował się na zachodnie wybrzeże USA. Statek był ładowany wspólnie z gujańską ropą Unity Gold. Supertankowiec rozładował strategiczne rezerwy ropy naftowej na dwa mniejsze statki, które przewiozły ładunki do rafinerii w Kalifornii, poinformował Kpler.
  • Komitet Śledczy Federacji Rosyjskiej poinformował, że na tankowcu w rosyjskim porcie Ust-Ługa na Morzu Bałtyckim wykryto kilka min magnetycznych. Komitet poinformował, że miny, wyprodukowane w państwie należącym do NATO, zostały znalezione przez nurków podczas inspekcji kadłuba tankowca Arrhenius, który przypłynął z belgijskiego portu Antwerpia w celu załadunku skroplonego gazu ropopochodnego (LPG). Rosja wzmocniła środki bezpieczeństwa w swoich portach w związku z podejrzeniami aktów sabotażu, mających na celu naruszenie jej infrastruktury energetycznej. „NATO nie zaminowało żadnego tankowca” – poinformował przedstawiciel NATO w oświadczeniu przesłanym e-mailem. W zeszłym roku Rosja nakazała nurkom inspekcję statków w swoich portach po podejrzeniach ataków na cztery tankowce. Tankowiec Suezmax Koala osiadł na mieliźnie w Ust-Łudze po wybuchu w maszynowni w lutym 2025 roku. Według danych LSEG dotyczących śledzenia statków, Arrhenius pływa pod banderą Liberii i jest zarządzany przez Maple Mariner Holding z Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Rzeczniczka Rosyjskiego Komitetu Śledczego, Swietłana Petrenko, poinformowała, że ​​miny zostały wyprodukowane przez państwo NATO. Dodała, że ​​statek, który wpłynął do Ust-Ługi 20 maja, miał zawinąć do tureckiego portu Samsun. Miny zostały zdezaktywowane. „Na podstawie wstępnych działań śledczych można już stwierdzić, że miny magnetyczne nie mogły zostać zainstalowane na rosyjskich wodach terytorialnych” – powiedziała Petrenko.
  • Rada nadzorcza (RN) BP odsunęła od stanowiska prezesa RN Alberta Manifolda i wyraziła poważne obawy dotyczące jego standardów zarządzania, nadzoru i postępowania w związku z najnowszym zamieszaniem w kierownictwie. Zmiana odbiła się na wycenie giełdowej naftowego giganta. Cztery źródła znające sprawę poinformowały, że Manifold zachowywał się agresywnie wobec różnych współpracowników w firmie, podając to jako jeden z powodów zwolnienia. Rada otrzymała wystarczająco dużo informacji po zgłoszeniu nieprawidłowości, aby stwierdzić, że doszło do niedopuszczalnego zachowania, powiedziało jedno ze źródeł, które jest bliskie radzie nadzorczej BP. Źródła odmówiły podania tożsamości, ponieważ nie były upoważnione do publicznego wypowiadania się. Rzecznik BP odmówił podania dalszych szczegółów. „Zostałem usunięty bez ostrzeżenia i bez wyjaśnienia. Całkowicie kwestionuję sposób, w jaki zakwalifikowano moje zachowanie i nie pozwolę, aby fałszywa narracja pozostała bez odpowiedzi” – powiedział Manifold w oświadczeniu przesłanym e-mailem do Bloomberg News. Niespodziewane odwołanie Manifolda nastąpiło niecałe osiem miesięcy po objęciu przez niego stanowiska, które miał nadzorować reorganizację strategii, i jest następstwem lat rotacji kadry kierowniczej w BP. W 2023 roku były prezes BP Bernard Looney został zwolniony po tym, jak okłamał zarząd na temat swoich osobistych relacji z kolegami. Jego następca, Murray Auchincloss, odszedł nagle w grudniu 2025 roku bez wyraźnego powodu, a była prezes Woodside, Meg O’Neill, została natychmiast ogłoszona jego następczynią. Jest ona piątą prezes BP od 2020 roku i oczekuje się, że przyspieszy odejście firmy od energii odnawialnej na rzecz ponownego skupienia się na ropie naftowej i gazie. „Można śmiało powiedzieć, że w tym momencie zarząd BP jest najbardziej niestabilny spośród największych koncernów naftowych” – powiedziała Lindsey Stewart, dyrektor ds. treści dla inwestorów instytucjonalnych w Morningstar. Ian Tyler, były prezes brytyjskiej grupy budowlanej Balfour Beatty i członek zarządu BP od zeszłego roku, zostanie tymczasowym prezesem, poinformowała firma. W oświadczeniu wydanym 26 maja BP poinformowało, że zarząd jednogłośnie zdecydował, że Manifold – który ma poparcie funduszu hedgingowego Elliott, który zgromadził około 5% udziałów w BP – nie powinien już pełnić funkcji prezesa i dyrektora ze skutkiem natychmiastowym. „Albert pomógł nadać transformacji BP pożądany kierunek i tempo. Zarząd był jednak zaskoczony i rozczarowany, dowiadując się o problemach z nadzorem i postępowaniem, które uznał za niedopuszczalne, i podjął zdecydowane działania” – powiedziała Amanda Blanc, starszy niezależny dyrektor, która nadzorowała nominację Manifold w październiku.
  • Koncern naftowy TotalEnergies poinformował, że przedłuży politykę ograniczania cen paliw na swoich francuskich stacjach benzynowych do końca czerwca, w związku z trwającym kryzysem na Bliskim Wschodzie. Firma zapowiedziała utrzymanie limitów cen, ogłoszonych po raz pierwszy w marcu, na poziomie 1,99 euro (2,32 dolara) za litr benzyny i 2,25 euro za litr oleju napędowego. Francuski minister finansów Roland Lescure z zadowoleniem przyjął tę decyzję, ale w wywiadzie dla BFM TV powiedział, że nie wyklucza również wprowadzenia nowego podatku od zysków firm energetycznych wygenerowanych w wyniku gwałtownego wzrostu cen energii wywołanego wojną z Iranem. Kilku francuskich polityków opozycyjnych opowiadało się za wprowadzeniem dodatkowych tzw. podatków od nieoczekiwanych zysków dla firm naftowych, w tym TotalEnergies, od czasu wybuchu wojny pod koniec lutego. Prezes TotalEnergies, Patrick Pouyanne, powiedział na początku tego miesiąca, że ​​firma zniesie limity cen, jeśli taki podatek zostanie zatwierdzony.
  • Pakistan, który dotychczas nie posiadał rezerw strategicznych ropy naftowej będąc w 90% uzależniony od importu przez Cieśninę Ormuz, planuje budowę strategicznych rezerw ropy naftowej, a także komercyjnych magazynów za pośrednictwem terminali celnych, rafinerii i firm zajmujących się obrotem ropą. Naciska również na zwiększenie poszukiwań i wydobycia ropy naftowej i gazu, modernizację rafinerii oraz konsolidację sektora downstream. Minister ropy naftowej Ali Pervaiz Malik powiedział w zeszłym tygodniu, że budowanie rezerw jest „łatwiej powiedzieć niż zrobić”, zwłaszcza dla kraju objętego programem Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który ogranicza możliwości tworzenia kosztownych państwowych zapasów interwencyjnych. Zgodnie z planem składowania celnego międzynarodowi dostawcy i handlowcy będą mogli przechowywać zapasy ropy naftowej, tworząc zapasy komercyjne, które mogłyby wspierać krajowe dostawy w sytuacjach kryzysowych. Rząd mógłby również zezwolić firmom na przechowywanie paliwa w celu reeksportu. Oprócz braku rezerw strategicznych, w dokumencie wymieniono ograniczenia infrastruktury portowej, ograniczoną przepustowość statków i niewystarczające zasoby magazynowe jako jedne z problemów Pakistanu. Budowa własnych rezerw strategicznych przez rząd byłaby finansowana z wyodrębnionego funduszu, finansowanego kwotą 10 rupii (0,0359 USD) za litr z istniejącego podatku od ropy naftowej, a alokacja miałaby się rozpocząć 1 lipca. W dokumencie stwierdzono, że alokacja ta generowałaby około 700 milionów dolarów rocznie. Pakistan nakłada obecnie podatek w wysokości 58 rupii za litr na olej napędowy i 102,17 rupii za litr na benzynę. Rząd planuje ponadto nałożyć na rafinerie obowiązek utrzymywania zapasów ropy naftowej na 15 dni, a na firmy zajmujące się obrotem ropą naftową – na 30 dni zapasów produktów gotowych. Przepisy te mają zostać wprowadzone stopniowo do czerwca 2028 r. poprzez politykę rafineryjną, zmiany marży i konsolidację downstream. Dokument przewiduje również utworzenie korytarza infrastruktury energetycznej wokół miasta Hub i Port Qasim, obejmującego pojedyncze punkty cumowania, magazynowanie i połączenie rurociągów, aby zmniejszyć zależność od mniejszych i droższych dostaw.
  • Instytucje finansowe i inwestorzy wezwali Unię Europejską do utrzymania sprzeciwu wobec nowych odwiertów ropy naftowej i gazu w Arktyce, ponieważ Unia rozważa rewizję swojego stanowiska w sprawie priorytetowego traktowania bezpieczeństwa energetycznego. Apel podkreśla obawy inwestorów, że kryzys energetyczny wywołany wojną USA i Izraela z Iranem może zostać wykorzystany do uzasadnienia wycofania się ze zobowiązań klimatycznych, podczas gdy koncentrują się na zabezpieczeniu dostaw. Nordea Asset Management, część nordyckiego pożyczkodawcy Nordea oraz 11 innych instytucji finansowych znalazło się wśród sygnatariuszy apelu do Komisji Europejskiej, aby nie osłabiała swojego stanowiska, ostrzegając, że podważy to zarówno cele klimatyczne, jak i długoterminowe bezpieczeństwo energetyczne. Wprowadzenie nowych projektów dotyczących paliw kopalnych w Arktyce zajęłoby ponad dekadę, co czyni je nieskutecznymi w walce z obecnym kryzysem, stwierdzono w liście, przygotowanym przez Nordyckie Centrum Zrównoważonych Finansów i duński fundusz emerytalny Sampension, a podpisanym również przez grupy społeczeństwa obywatelskiego i naukowców. „Arktyka to jeden z najbardziej wrażliwych ekosystemów na świecie i siedlisko unikalnej fauny… Dalsza ekspansja ropy naftowej i gazu zwiększyłaby presję na te ekosystemy o globalnym znaczeniu, zwiększając ryzyko wycieków i wycieków ropy” – czytamy w liście. Symulacje wycieków ropy sugerują, że ponad 90% ropy rozlanej na niektórych polach Morza Barentsa nie nadawałoby się do uprzątnięcia. Norwegia, największy dostawca gazu w Europie, ale niebędący członkiem UE, naciska na Brukselę, aby zniosła moratorium. Z uwagi na wiele starzejących się złóż, norweska produkcja spadnie w latach 30. XXI wieku, chyba że firmy takie jak Equinor dokonają nowych odkryć poza obszarami dojrzałymi. Obecna polityka UE popiera zakaz dalszego rozwoju arktycznego sektora ropy naftowej i gazu oraz odrzuca zakup takich węglowodorów. Jednak nie obowiązuje żadne formalne moratorium. Rzecznik Komisji powiedział, że UE dokonuje przeglądu swojej polityki wobec Arktyki „w świetle nowego kontekstu geopolitycznego i geoekonomicznego”, ale nie wyciągnięto żadnych wniosków. Jacob Ehlerth Jorgensen, dyrektor ds. ESG w Sampension, powiedział, że fundusz wspiera rolę Norwegii jako dostawcy energii, ale wiercenia w Arktyce nie są odpowiedzią na wyzwanie bezpieczeństwa energetycznego Europy. „Chodzi o kolejne kroki, w których naprawdę narażamy się na ryzyko – zarówno w zakresie bezpieczeństwa energetycznego, klimatu, jak i bioróżnorodności – lub o to, czy istnieje mądrzejszy sposób, aby to zrobić” – powiedział agencji Reuters.
  • Santos skoncentruje się na zwiększeniu produkcji LNG i ropy naftowej w trzech kluczowych regionach, poinformował we wtorek drugi co do wielkości australijski producent ropy naftowej i gazu, w ramach nowej strategii mającej na celu redukcję zadłużenia o 2,5 miliarda dolarów do końca dekady. Potentat energetyczny skoncentruje swoje inwestycje na polach Moomba Central w australijskim Basenie Coopera, ale obniży priorytety w innych częściach regionu, co ma zmniejszyć wydatki o 300 milionów dolarów rocznie przez trzy lata od 2027 roku i o 150 milionów dolarów w kolejnych latach. Santos wykorzysta również swoją istniejącą infrastrukturę w basenach pierwszego poziomu w trzech regionach Alaski i Papui-Nowej Gwinei oraz oceni australijskie baseny Beetaloo i Bedout pod kątem zwiększenia rentowności. Te środki zmniejszą zadłużenie netto firmy o około 2,5 miliarda dolarów do 2030 roku i obniżą roczne odsetki o około 150 milionów dolarów, poinformowała firma. Santos, który w lutym ogłosił plany redukcji zatrudnienia o około 10% i przeglądu swojego australijskiego portfela ropy naftowej i gazu, na początku tego miesiąca wydobył pierwszą ropę z początkowej fazy projektu rozwojowego Pikka na Alasce. Mark Gardner, założyciel i prezes MPC Markets, nazwał te środki „zdyscyplinowanym resetem ze strony Santos i właściwym posunięciem. Właśnie to powinna zrobić firma, która ogranicza wydatki na projekty w szczytowym okresie: zwiększyć przepływy pieniężne i wzmocnić bilans. Akcjonariusze już wystarczająco dużo wycierpieli, co prawdopodobnie jest powodem ich ostrożnego optymizmu”. Santos skupi się również na wypełnianiu krajowych zobowiązań dotyczących dostaw gazu i zobowiązań związanych z likwidacją, przy zmniejszonej intensywności kapitałowej.
  • Saudyjski państwowy gigant naftowy Aramco przeniesie swoje udziały w malezyjskich spółkach joint venture rafineryjno-petrochemicznych PRefChem na partnera Petronas. Umowa, z zastrzeżeniem warunków jej zamknięcia, uczyni PRefChem spółką zależną w całości należącą do malezyjskiej państwowej firmy energetycznej, poinformowały obie firmy we wspólnym oświadczeniu. Warunki finansowe nie zostały ujawnione. Umowa podkreśla, jak wojna z Iranem zmienia partnerstwa energetyczne w Azji. Skuteczne zamknięcie Cieśniny Ormuz od końca lutego ograniczyło przepływy ropy naftowej do regionu, zmuszając rafinerie do ograniczenia dostaw i powodując niedobory paliwa lotniczego, benzyny i oleju napędowego, które są produktami wytwarzanymi przez PRefChem. Pełna własność zapewni Petronas elastyczność w pozyskiwaniu ropy naftowej spoza Zatoki Perskiej i kierowaniu jej produkcją w celu zaspokojenia rosnącego zapotrzebowania na paliwo w regionie, podczas gdy Aramco zostało zmuszone do ograniczenia produkcji z powodu konfliktu. Według źródeł OPEC, wydobycie ropy w Arabii Saudyjskiej spadło w kwietniu o około jedną trzecią w porównaniu z poziomami sprzed wojny. Aramco dostarczało 50–70% surowca dla PRefChem. „Transakcja została zawarta na wzajemnie uzgodnionych warunkach, odzwierciedlając zmieniające się priorytety strategiczne obu stron” – poinformowano. PRefChem składa się z dwóch spółek joint venture: Pengerang Refining Company i Pengerang Petrochemical Company, które zarządzają zintegrowanym kompleksem rafineryjnym i petrochemicznym w ramach Zintegrowanego Kompleksu Pengerang w południowo-malajskim stanie Johor. Rafineria ma wydajność około 300 000 baryłek dziennie i produkuje paliwa, w tym paliwo lotnicze, benzynę i olej napędowy, dostarczając jednocześnie surowiec do kompleksu petrochemicznego, którego nominalna wydajność wynosi około 3,4 miliona ton rocznie. W 2017 roku Aramco zgodziło się zainwestować 7 miliardów dolarów w zamian za równy udział w projekcie, podpisując umowę kupna akcji podczas wizyty państwowej króla Salmana w Malezji. Była to wówczas jedna z największych inwestycji firmy w segmencie downstream za granicą. Obie spółki joint venture zostały formalnie utworzone w marcu 2018 roku. Firmy zadeklarowały, że będą nadal badać możliwości współpracy, obejmujące dostawy ropy naftowej, wymianę technologii i dystrybucję produktów.
  • Włoska firma Eni poinformowała, że wraz z partnerami Petroci i Vitol zatwierdziła ostateczną decyzję inwestycyjną dotyczącą trzeciej fazy projektu Baleine w Wybrzeżu Kości Słoniowej, co oznacza nowy etap w rozwoju największego w kraju odkrycia węglowodorów. Trzecia faza znacząco zwiększy wydobycie, a produkcja ropy naftowej wzrośnie z 60 000 do 150 000 baryłek dziennie, a wydobycie gazu z 80 milionów do 200 milionów stóp sześciennych dziennie. Projekt obejmuje budowę nowej pływającej jednostki produkcyjno-magazynowo-przeładunkowej (FPSO), której celem jest zapewnienie wysokiej wydajności operacyjnej, standardów bezpieczeństwa i ograniczenia wpływu na środowisko. Firma Eni poinformowała, że ​​cały gaz wydobywany w ramach projektu będzie kierowany na rynek krajowy, wspierając zapotrzebowanie Wybrzeża Kości Słoniowej na energię, zwiększając produkcję energii i wspierając rozwój przemysłu. Firma Eni jest obecna w tym afrykańskim kraju od 2015 roku, gdzie dokonała odkryć w Baleine i Calao. Jak poinformowała agencja Reuters firma Eni, oczekuje się, że trzecia faza zostanie uruchomiona w ciągu 32–36 miesięcy, a jej całkowity koszt wyniesie 4 miliardy dolarów.
  • Occidental Petroleum przejmuje 10% udziałów w bloku poszukiwań głębinowych należącym do Exxon Mobil u wybrzeży Trynidadu i Tobago. Exxon był wcześniej jedynym właścicielem dużego bloku na morzu, znanego jako UD(1), który znajduje się na głębokości od 2000 do 3000 metrów i został po raz pierwszy nabyty w sierpniu 2025 roku. Źródła nie znały wartości transakcji. Wiceprezes ds. Global Exploration w Exxon, John Ardill, powiedział w tym miesiącu na konferencji Offshore Technology Conference w Houston, że amerykański gigant prowadzi badania sejsmiczne w bloku, a akwizycja danych ma się zakończyć do końca lipca. Dodał, że interpretacja danych może zostać ukończona do końca 2026 roku. Obszar Trynidadu graniczy z blokiem Stabroek, gdzie Exxon i jego partnerzy dokonali ponad 30 odkryć, przekształcając Gujanę w jednego z najszybciej rozwijających się producentów ropy naftowej na świecie. Ardill poinformował wcześniej agencję Reuters, że blok ten może mieć potencjał porównywalny z blokiem Stabroek lub złożami głębokowodnymi u wybrzeży Angoli. Podobieństwa geologiczne obu obszarów podsyciły spekulacje, że głębokowodne złoża Trynidadu mogą zawierać znaczne, niewykorzystane zasoby, choć ryzyko poszukiwawcze pozostaje wysokie na tym wczesnym etapie. Ten karaibski kraj, którego wydobycie ropy naftowej i gazu spadło w ostatnich latach w związku z wyczerpywaniem się dojrzałych złóż, poszukuje nowych możliwości wydobywczych, aby utrzymać produkcję i wesprzeć swój sektor skroplonego gazu ziemnego. Oczekuje się, że Exxon podejmie decyzję o ewentualnym odwiercie poszukiwawczym po przeanalizowaniu wyników badań sejsmicznych, które mogą dać pierwsze konkretne wskazówki dotyczące potencjału komercyjnego bloku.
  • Rosyjski majowy eksport przez zachodnie porty Primorsk, Ust-Ługa i Noworosyjsk wzrósł do 2,5 miliona baryłek dziennie (+15% m/m) z 2,2 miliona baryłek dziennie w kwietniu. To największa ilość eksportowana z zachodnich portów od września 2025 roku, kiedy ukraińskie ataki dronów wstrzymały również przerób w rosyjskich rafineriach. Wyższy eksport ropy naftowej pozwala Rosji uniknąć drastycznych cięć w produkcji. Jednak zachodnie możliwości eksportowe Rosji są ograniczone, co utrudnia przetworzenie całej nieprzetworzonej ropy. Praktycznie wszystkie główne rafinerie ropy naftowej w centralnej Rosji zostały zmuszone do wstrzymania lub ograniczenia produkcji paliw w wyniku ukraińskich ataków dronów w ostatnich dniach. Eksport wzrósł w maju pomimo trwających ataków dronów na Noworosyjsk, które na krótko wstrzymały przeładunki. Ukraina kontynuowała również ataki na rurociągi i stacje pomp Transneftu w zeszłym miesiącu.
  • Nigeryjska rafineria ropy naftowej Dangote, produkująca 650 000 baryłek dziennie (bpd), dysponuje dużą nadwyżką paliwa lotniczego i może dostarczać ten produkt na cały świat. „Jesteśmy bardzo wdzięczni za to, że jesteśmy postrzegani jako niezawodny, wysokiej jakości i rzetelny dostawca, który może konkurencyjnie dostarczać nasz produkt na cały świat. Do końca 2028 roku uruchomimy 700 000 baryłek dziennie w pełni złożon