Wojna w Zatoce Perskiej dosięga miedzi… aktualności surowcowe – 20 kwietnia 2026

Zapraszam na kolejny zestaw aktualności surowcowych!

nie chcesz czytać?
kliknij by przejść od razu do odcinka programu Surowcowe info

Słowniczek

• pp – punkt procentowy
• b/z – bez zmian
• t/t – zmiana wartości względem poprzedniego tygodnia
• m/m – zmiana wartości względem poprzedniego miesiąca
• q/q – zmiana wartości względem poprzedniego kwartału
• r/r – zmiana wartości względem poprzedniego roku
• s/s – zmiana wartości względem poprzedniego sezonu (w przypadku surowców mających sezon na przełomie roku kalendarzowego)

W dzisiejszych aktualnościach:

• ogólne informacje
• kawa
• cukier
• kakao
• sok pomarańczowy
• pszenica
• kukurydza
• soja
• nawozy sztuczne
• energia elektryczna
• ropa naftowa
• gaz ziemny
• energia odnawialna
• złoto
• miedź
• pozostałe metale przemysłowe
• Stany magazynowe metali przemysłowych
• omówienie aktualności (YouTube)

Ogólne informacje

• Kwartalny Raport Surowcowy Q2 2026 dostępny na stronie w sklepie.
• Polecam serdecznie podcast Biznes na Ostro, w którym omawiałem aktualną perspektywę geopolityczną i jej wpływ na gospodarkę Polski. Do obejrzenia tutaj.
• Podczas gdy blokada irańskich portów przez Stany Zjednoczone nadal obowiązywała, Iran skutecznie ponownie wprowadził zamknięcie ruchu przez Cieśninę Ormuz, co podniosło ceny ropy i skłoniło inwestorów do oceny ryzyka znacznego ograniczenia żeglugi przez ten kluczowy szlak wodny. Tymczasem Chiny pozostawiły w kwietniu oprocentowanie kredytów hipotecznych bez zmian jedenasty miesiąc z rzędu, ponieważ wzrost inflacji w związku z rosnącymi kosztami energii i solidny wzrost gospodarczy na początku 2025 roku zmniejszył potrzebę ponownego luzowania polityki pieniężnej. Jednak stabilny popyt ze strony głównego konsumenta pomógł ograniczyć spadki.
• Chcesz uzyskać konto fundowane w firmie proptradingowej Fintokei o wartości nawet $400 000? Skorzystaj z linku i odbierz 10% zniżki na wyzwanie!
• Obecnie istnieje możliwość wspierania moich działań poprzez opcję „wsparcia kanału” na YouTube lub możesz „postawić mi kawę” poprzez tą stronę. Poniedziałkowe programy będą dostępne tylko dla wspierających kanał – dla pozostałych widzów będą udostępnione 24-36 godzin po premierze!

Kawa

• Zapasy kawy w magazynach ICE spadły trzeci tydzień z rzędu (-18,3k t/t), w poprzednim sezonie zmiana wynosiła +10,0k t/t. Zapasy są w tym sezonie o -33,65% s/s niższe. Na ocenę jakości oczekuje 20,356 tysiąca worków (-0,62k t/t).

Cukier

• „Rekordowe (prawie 0,5 mln ton) dostawy (cukru) wskazują na ogólny problem z podażą. Rynek nadal spodziewa się dużej globalnej nadwyżki w sezonie 2025/26, mimo że oczekiwania dotyczące produkcji w sezonie 2026/27 spadają” – powiedział broker ADMIS.

Kakao

• Przerób kakao w Ameryce Północnej w Q1 2026 wyniosło 106,087 tysiąca ton (-3,80% r/r), podczas gdy liczba zakładów raportujących przerób wzrosła do 15 (+7,14% r/r).
• Kakao odrabia trzy kolejne dni strat spowodowanych słabymi danymi o popycie w pierwszym kwartale w Europie, Ameryce Północnej i Brazylii.
• Zapasy kakao w magazynach ICE wzrosły drugi tydzień z rzędu (+77,99k t/t), w poprzednim sezonie zmiana wynosiła +12,38k t/t. Zapasy są w tym sezonie o +38,48% s/s wyższe.

Sok pomarańczowy

• Zapasy soku pomarańczowego w magazynach ICE:

Pszenica

• „Jako kluczowy katalizator, pogoda w USA pozostaje pod ścisłą obserwacją. Brak opadów na obszarach uprawy pszenicy ozimej od dawna wpływa na potencjał plonów” – napisali analitycy Argus.
• Indie podniosły limit eksportu pszenicy w tym roku o dodatkowe 2,5 mln ton.

Kukurydza

• „Kukurydza utrzymuje się na zróżnicowanym poziomie, wydaje się, że rynek obecnie w dużej mierze ignoruje ropę naftową. Ciepła pogoda na Środkowym Zachodzie USA oznacza, że ​​w nadchodzących tygodniach można spodziewać się szybszego tempa siewu kukurydzy w USA” – – powiedział Matt Ammermann, menedżer ds. ryzyka surowcowego w StoneX.

Soja

• Według prognozy Ministerstwa Rolnictwa Chin, Państwo Środka spodziewa się, że import soi spadnie w 2026 roku o 6,1% r/r. Według raportu, prognozuje się, że produkcja zbóż osiągnie 733 miliony ton metrycznych do 2030 roku, a następnie wzrośnie do 753 milionów ton do 2035 roku, co stanowi wzrost o 2,5% i 5,3% w porównaniu z rekordowymi zbiorami wynoszącymi 715 milionów ton w 2025 roku. Przewiduje się, że import zbóż spadnie do 115 milionów ton do 2035 roku ze 140,56 miliona ton w 2025 roku. Przewiduje się również, że import soi spadnie do 82,55 miliona ton, co stanowi spadek o 26,2% w porównaniu z rekordowymi 111,83 miliona ton w 2025 roku.

Nawozy sztuczne

• Amerykańscy nabywcy nawozów przekierowują dostawy poza granice kraju, ponieważ wyższe ceny za granicą zachęcają ich do przekierowania kluczowych dostaw. W tym tygodniu w porcie w Nowym Orleanie zakupiono barki z importowanym nawozem azotowym na bazie mocznika z przeznaczeniem na eksport za granicę, powiedział Josh Linville, wiceprezes ds. nawozów w firmie świadczącej usługi finansowe StoneX. „Widzieliśmy wiele fizycznych barek, które były przedmiotem handlu. Były one powiązane z eksportem. Można kupić barki na rzece Missisipi, przeładować je na statek i wysłać” – powiedział Linville. Chociaż globalne ceny nawozów gwałtownie wzrosły, ceny w USA w Nowym Orleanie pozostały niższe o około 170 dolarów za tonę, dając kupującym możliwość skorzystania z różnicy cen. W związku z trwającymi wiosennymi zasiewami w USA, niektóre grupy rolnicze i republikański senator Josh Hawley z Missouri oskarżyli firmy nawozowe o zawyżanie cen. Linville stwierdził jednak, że ceny w USA są tak niskie w porównaniu z rynkami zagranicznymi, że nawóz azotowy z mocznikiem przeznaczony dla USA jest kupowany w portach i odsprzedawany na lepiej płatne rynki zagraniczne. Na nieprzejrzystym rynku nawozów w USA nie było do końca jasne, kto odsprzedaje importowany z USA towar. Globalny producent nawozów CF Industries poinformował pod koniec marca, że ​​„rezygnuje z nowych, droższych zamówień eksportowych w tym sezonie wiosennych zasiewów”, aby amerykańscy rolnicy mieli dostęp do zaopatrzenia. Producenci kontrolują jednak produkcję i sprzedaż nawozów, takich jak mocznik, jedynie do momentu dotarcia do dystrybutorów. Detaliści, którzy sprzedają rolnikom i handlowcom, kontrolują znaczną część dostaw nawozów. Koszty nawozów stały się poważnym globalnym problemem dla rolników ze względu na spadające ceny plonów, które są znacznie niższe niż te, które rolnicy otrzymali w 2022 roku, kiedy ceny nawozów gwałtownie wzrosły po inwazji Rosji na Ukrainę. Rabobank, globalny gigant bankowości rolniczej, określił ceny nawozów azotowych i fosforanowych jako „nieopłacalne”, bez możliwości poprawy przez wiele miesięcy.

Energia elektryczna

• Hiszpański organ nadzoru energetycznego i konkurencji poinformował w piątek o wszczęciu formalnych dochodzeń w sprawie największych krajowych firm energetycznych i operatora sieci energetycznej w związku z bezprecedensową awarią prądu w Hiszpanii i Portugalii w zeszłym roku. Dochodzenie przeprowadzono po znalezieniu dowodów na długotrwałe łamanie przepisów sektora energetycznego. Nadzór CNMC prowadzi dochodzenie w sprawie operatora sieci Red Electrica (REE), jednostki Redeia, oraz firm energetycznych Iberdrola, Naturgy, Endesa i Repsol, a także w sprawie poszczególnych elektrowni. Informacje dostępne w każdym postępowaniu są ograniczone. Według strony internetowej organu nadzoru, REE jest badane pod kątem „bardzo poważnych naruszeń”, podczas gdy pozostałe są badane pod kątem „poważnych naruszeń”. Przewodnicząca CNMC, Cani Fernandez, powiedziała wcześniej, że najpoważniejsze naruszenia mogą skutkować grzywną w wysokości do 60 milionów euro (70,8 miliona dolarów). REE poinformowało, że analizuje decyzję CNMC, ale zaznaczyło, że dochodzenie jest na bardzo wczesnym etapie. Wcześniejsze raporty wskazywały, że awaria była spowodowana wieloma czynnikami i „dostarczały dowodów technicznych, że nie doszło do naruszenia (ze strony REE), które mogłoby być przyczyną decydującą” – poinformowało. W kilku dochodzeniach analizowano możliwe przyczyny ogromnej awarii, która 28 kwietnia 2025 r. spowodowała brak prądu w dużych częściach Hiszpanii i Portugalii na okres do 16 godzin. Większość z nich koncentrowała się na ustaleniu przyczyn, bez przypisywania winy. CNMC poinformowało, że chociaż naruszenia nie były przyczyną awarii, mogły one wpłynąć na działanie systemu elektroenergetycznego i mogły stanowić naruszenia administracyjne, wymagające formalnego dochodzenia. Nazwy firm objętych dochodzeniem zostały ujawnione na stronie internetowej organu nadzoru po zamknięciu sesji giełdowej 17 kwietnia. W raporcie opublikowanym w zeszłym miesiącu CNMC zaleciła środki mające na celu złagodzenie wahań napięcia w sieci elektroenergetycznej po awarii, a także wzmocnienie francuskich połączeń energetycznych. Nie wskazała winnych, twierdząc, że bada potencjalne naruszenia oddzielnie. CNMC poinformowała o wykryciu ciągu zdarzeń, które stopniowo destabilizowały system elektroenergetyczny i doprowadziły do ​​poważnej awarii. Bezpośrednią przyczyną był skok napięcia. Dodano, że niektóre podejrzewane naruszenia utrzymywały się przez długi czas, ale nie oznacza to, że firmy, których to dotyczy, są odpowiedzialne za przyczynę awarii. Postępowanie może trwać od dziewięciu do osiemnastu miesięcy, w zależności od powagi naruszenia, a strony, których to dotyczy, będą mogły przedstawić argumenty i dowody.

Ropa naftowa

• Świat stracił ropę naftową o wartości ponad 50 miliardów dolarów, której nie wydobyto od początku wojny z Iranem. Skutki kryzysu będą odczuwalne przez miesiące, a nawet lata, według analityków i szacunków Reutersa. Od początku kryzysu pod koniec lutego, według danych Kplera, z globalnego rynku zniknęło ponad 500 milionów baryłek ropy naftowej i kondensatu – to największe zakłócenie w dostawach energii w historii nowożytnej. Innymi słowy, 500 milionów baryłek ropy utraconych na rynku to równowartość ograniczenia popytu na lotnictwo na całym świecie przez 10 tygodni; całkowitego zakazu podróży drogowych jakimkolwiek pojazdem na całym świecie przez 11 dni; lub brak ropy dla światowej gospodarki przez pięć dni, powiedział Iain Mowat, główny analityk Wood Mackenzie. To prawie miesięczny popyt na ropę w Stanach Zjednoczonych, czyli ponad miesięczny zapas ropy dla całej Europy czy wystarczająco dużo paliwa, aby utrzymać światowy międzynarodowy przemysł żeglugowy przez około cztery miesiące. Kraje Zatoki Perskiej straciły w marcu około 8 milionów baryłek ropy dziennie, co niemal odpowiada łącznej produkcji Exxon Mobil i Chevron, dwóch z największych koncernów naftowych na świecie. Eksport paliwa lotniczego z Arabii Saudyjskiej, Kataru, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Kuwejtu, Bahrajnu i Omanu spadł z około 19,6 mln baryłek w lutym do zaledwie 4,1 mln baryłek łącznie w marcu i kwietniu, według danych Kpler. Strata w eksporcie wystarczyłaby na około 20 000 lotów w obie strony między nowojorskim lotniskiem JFK a londyńskim Heathrow. Według Kplera globalne zapasy ropy naftowej na lądzie spadły w kwietniu o około 45 milionów baryłek. Od końca marca przerwy w produkcji sięgają około 12 milionów baryłek dziennie. Powrót do normalnego poziomu eksploatacji cięższych złóż ropy w Kuwejcie i Iraku może zająć od czterech do pięciu miesięcy od zakończenia konfliktu. Uszkodzenia mocy rafineryjnych i katarskiego kompleksu LNG Ras Laffan oznaczają, że pełna odbudowa regionalnej infrastruktury energetycznej może potrwać lata.
• „W ciągu 24 godzin od piątkowego ogłoszenia »całkowitego otwarcia«, Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) ostrzelał już kilka tankowców. Fundamenty rynku pogarszają się, ponieważ 10-11 milionów baryłek ropy naftowej dziennie pozostaje zablokowanych” – powiedziała June Goh, analityczka Sparta Commodities. „Rynek finansowy prowadzi negocjacje, negocjacje i szuka rozwiązań, podczas gdy jednocześnie rynek fizyczny pogarsza się z dnia na dzień. Fizyczne przepływy ropy naftowej pozostają ograniczone z powodu zakłóceń w przepływach, dłuższego czasu podróży oraz wyższych kosztów frachtu i ubezpieczenia” – powiedział Bjarne Schieldrop, analityk SEB Research.
• 18 kwietnia przez cieśninę przepłynęło ponad 20 statków przewożących ropę naftową, skroplony gaz ziemny, metale i nawozy, jak wynika z danych Kplera. Była to największa liczba statków przeprawiających się przez ten szlak wodny od 1 marca.
• Izrael poinformował o odkryciu irańskiej siatki, która planowała atak na rurociąg transportujący ropę naftową z Azerbejdżanu do Morza Śródziemnego, a także na cele izraelskie i żydowskie w Azerbejdżanie. We wspólnym oświadczeniu agencje wywiadowcze Mosad i Szin Bet poinformowały, że plan irańskiego Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej, zakładający atak na rurociąg Baku-Tbilisi-Ceyhan, biegnący przez Gruzję do Turcji, został udaremniony kilka tygodni temu. Członkowie komórki, którzy posiadali drony z materiałami wybuchowymi i ładunki odłamkowe, zostali aresztowani przez władze Azerbejdżanu. „Aby zrealizować swoje zamiary, komórka pracowała nad gromadzeniem informacji wywiadowczych o celach, wykorzystując różne metody, w tym obserwację fizyczną i fotografię, a wszystko to na bezpośrednie polecenie swoich przełożonych w Iranie. To ujawnienie, wraz z intensywnym śledztwem wywiadowczym i działaniami operacyjnymi na miejscu, doprowadziło do odkrycia tajnej siatki terrorystycznej utworzonej w Korpusie Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) i w jego strukturze dowodzenia” – czytamy w oświadczeniu. W oświadczeniu podano, że komórką dowodził Rahman Moqadam, który był również szefem Wydziału Operacji Specjalnych (Jednostki 4000) wywiadu IRGC. Moqadam zginął w zeszłym miesiącu podczas izraelskich nalotów, będących częścią wojny powietrznej prowadzonej na Iran przez Izrael i Stany Zjednoczone od 28 lutego.
• Według danych zebranych przez firmę analityczną Kpler, szacowany import ropy naftowej drogą morską do Azji w kwietniu wyniesie 20,62 mln baryłek dziennie (bpd), w porównaniu z 22,36 mln bpd w marcu. Jednak zarówno marzec, jak i kwiecień są znacznie poniżej średniej z trzech miesięcy poprzedzających ataki na Iran, wynoszącej 26,76 mln bpd.
• Austria uwolniła pierwszą partię ropy naftowej ze swoich rezerw w ramach skoordynowanego planu uzgodnionego w zeszłym miesiącu przez państwa członkowskie Międzynarodowej Agencji Energii (IEA) w celu przeciwdziałania skutkom wojny z Iranem. Austria znalazła się wśród 32 krajów, które – jak poinformowała w zeszłym miesiącu Międzynarodowa Agencja Energii (IEA) – zgodziły się uwolnić rekordowe 400 milionów baryłek ropy ze strategicznych zapasów. Jest to szóste skoordynowane uwolnienie zapasów od czasu powstania agencji w latach 70. XX wieku. „Udział Austrii (w uwolnieniu przez IEA) wynosi łącznie 325 000 ton ropy naftowej; w początkowej fazie OMV zakupi 56 000 ton. Te wolumeny zostaną udostępnione po cenach rynkowych, aby na rynku pojawiły się dodatkowe wolumeny i pomogły ustabilizować rynki energii” – poinformowało austriackie ministerstwo gospodarki w oświadczeniu. Ilość udostępniona stanowiła około 2% z 90-dniowych rezerw awaryjnych Austrii. Austria jest obecnie dobrze zaopatrzona w ropę naftową, ale nie będzie odporna na żadne poważne zakłócenia w dostawach. Minister gospodarki Wolfgang Hattmannsdorfer powiedział, że zmniejszenie dostaw paliw będzie odczuwalne w Europie od przyszłego miesiąca.
• Hiszpania aktywnie uczestniczyłaby w potencjalnym planie Unii Europejskiej dotyczącym podziału zapasów paliwa lotniczego i postrzega wspólne zakupy jako opcję w obecnej sytuacji. Wojna USA i Izraela z Iranem oraz odwet Teheranu wywołały kryzys dostaw. Europejskie linie lotnicze apelują do UE o wdrożenie środków nadzwyczajnych w celu rozwiązania rosnących obaw dotyczących niedoborów paliwa lotniczego. „Hiszpania zawsze demonstrowała swoje zaangażowanie na rzecz solidarności i współpracy. Zobaczymy, co przyniesie ta propozycja i będziemy aktywnie uczestniczyć” – powiedziała minister energii Sara Aagesen. Aagesen powiedziała, że ​​wspólna platforma zakupowa pomogłaby zwiększyć siłę nabywczą i umożliwiłaby krajom oferowanie bardziej przystępnych cen, co, jak wyraziła nadzieję, zostanie rozważone przez Komisję Europejską. Dzięki flocie rafinerii i dostawom pochodzącym głównie z obu Ameryk i Afryki Północnej, Hiszpania jest lepiej przygotowana na kryzys dostaw niż inne kraje europejskie. Hiszpańskie rafinerie zwiększyły produkcję nawet o 60% w porównaniu z normalnym poziomem w niektórych zakładach, co pozwoliło Hiszpanii rozpocząć pracowity sezon letni z zapasami nafty na maksymalnym poziomie. Hiszpania i inne kraje czekają na odpowiedź Komisji Europejskiej na list wzywający do wprowadzenia podatku od zysków spółek energetycznych.
• 20 kwietnia w indyjskiej rafinerii w dystrykcie Balotra w stanie Radżastan wybuchł duży pożar, dzień przed jej otwarciem przez premiera Narendrę Modiego. Obiekt, pierwszy w Indiach zintegrowany kompleks rafineryjno-petrochemiczny w Pachpadra w Balotra, jest wspólnym przedsięwzięciem Hindustan Petroleum Corporation Limited i rządu Radżastanu, dodano. Nie ma na razie informacji o ofiarach ani wielkości strat.
• Norweski fundusz majątku narodowego o wartości 2,2 biliona dolarów, największy na świecie, poinformował w sobotę, że zagłosuje za wyborem przewodniczącego BP, Alberta Manifolda i innymi uchwałami popieranymi przez zarząd na dorocznym walnym zgromadzeniu 23 kwietnia. Norges Bank Investment Management (NBIM), który zarządza funduszem, zapowiedział również poparcie dla propozycji zarządu dotyczących wycofania dwóch wcześniejszych uchwał dotyczących raportowania klimatycznego, które zdaniem niektórych akcjonariuszy BP powinny pozostać w mocy. BP poinformowało, że obie uchwały zostały zastąpione bardziej porównywalnymi, ujednoliconymi sprawozdaniami klimatycznymi. NBIM opowiedział się również po stronie zarządu, głosując przeciwko uchwale akcjonariuszy złożonej przez grupę klimatyczną ACCR, która wezwała BP do przedstawienia bardziej szczegółowych informacji na temat tego, jak plany alokacji kapitału, w tym wydatki na ropę i gaz, są zgodne z wartością dla akcjonariuszy. „Nie poprzemy wniosku akcjonariuszy, który wydaje się nadmiernie restrykcyjny w odniesieniu do strategii i/lub działalności firmy lub który wyznacza nierealistyczne ramy czasowe, cele lub metody wdrożenia” – poinformował fundusz na swojej stronie internetowej. Norweski fundusz majątku narodowego o wartości 2,2 biliona dolarów, największy na świecie, poinformował w sobotę, że zagłosuje za wyborem przewodniczącego BP BP.L Alberta Manifolda i innymi uchwałami popieranymi przez zarząd na dorocznym walnym zgromadzeniu 23 kwietnia. Norges Bank Investment Management (NBIM), który zarządza funduszem, zapowiedział również poparcie dla propozycji zarządu dotyczących wycofania dwóch wcześniejszych uchwał dotyczących raportowania klimatycznego, które zdaniem niektórych akcjonariuszy BP powinny pozostać w mocy. BP poinformowało, że obie uchwały zostały zastąpione bardziej porównywalnymi, ujednoliconymi sprawozdaniami klimatycznymi. NBIM opowiedział się również po stronie zarządu, głosując przeciwko uchwale akcjonariuszy złożonej przez grupę klimatyczną ACCR, która wezwała BP do przedstawienia bardziej szczegółowych informacji na temat tego, jak plany alokacji kapitału, w tym wydatki na ropę i gaz, są zgodne z wartością dla akcjonariuszy. „Nie poprzemy wniosku akcjonariuszy, który wydaje się nadmiernie restrykcyjny w odniesieniu do strategii i/lub działalności firmy lub który wyznacza nierealistyczne ramy czasowe, cele lub metody wdrożenia” – poinformował fundusz na swojej stronie internetowej. ACCR stwierdził, że jego uchwała promuje transparentność w zakresie ekspansji inwestycyjnej BP w segmencie wydobycia, a decyzja funduszu o poparciu zarządu była sprzeczna z interesami akcjonariuszy. „Obserwujemy rosnący wzrost poparcia, zarówno publicznego, jak i prywatnego, ze strony inwestorów motywowanych długoterminowym tworzeniem wartości. Stanowisko NBIM jest sprzeczne z tym” – napisał Brynn O’Brien, współprezes ACCR. Brytyjskie Forum Funduszy Emerytalnych Władz Lokalnych (Local Authority Pension Fund Forum) i wpływowy doradca ds. pełnomocnictw, Glass Lewis, zalecili akcjonariuszom odrzucenie kandydatury Manifold w wyborach i kilku innych uchwał popieranych przez zarząd. Odrębnie, grupa aktywistów Follow This próbowała przedstawić rezolucję dotyczącą ryzyka finansowego związanego ze spadkiem popytu na ropę i gaz, ale BP wykluczyło ją z głosowania, co wywołało dalszą krytykę. NBIM jest jednym z największych akcjonariuszy BP, z 2,98% udziałów w spółce na koniec 2025 roku, o wartości 2,7 miliarda dolarów. Norweski fundusz majątkowy inwestuje dochody Norwegii z ropy naftowej i gazu w akcje, obligacje, nieruchomości i odnawialne źródła energii, posiadając udziały w 7200 spółkach na całym świecie, co stanowi średnio 1,5% wszystkich notowanych akcji.
• Zapasy ropy naftowej w magazynach Shanghai Futures Exchange (ShFE) na dzień 17 kwietnia 2026 wynosiły 3,511 mln (b/z t/t).
• Liczba odwiertów naftowych w USA w ciągu tygodnia zmieniła się o -1, do poziomu 410 aktywnych
  punktów.

Gaz ziemny

• Algieria, członek OPEC bogaty w gaz, ogłosiła w niedzielę rundę przetargową na ropę i gaz w 2026 roku, oferując siedem bloków poszukiwawczych, aby zwiększyć wydobycie i przyciągnąć zagraniczne inwestycje. Runda przetargowa, nazwana „Algieria Bid Round 2026”, została ogłoszona podczas ceremonii w Algierze, w której uczestniczyli przedstawiciele międzynarodowych firm energetycznych. Oferowane bloki znajdują się w Warkali, Illizi, Touggourt i El Bayadh, obejmując kombinację potencjalnych złóż ropy naftowej i gazu, które według urzędników szacowane są na setki milionów baryłek ropy i znaczne ilości gazu ziemnego. Techniczna faza przetargu rozpocznie się 1 czerwca, wraz z udostępnieniem dokumentacji przetargowej i prezentacji online, po których odbędą się sesje informacyjne i wyjaśnienia, trwające do 31 października. Składanie ofert upływa 26 listopada, a umowy na wydobycie węglowodorów z państwową algierską spółką energetyczną Sonatrach zostaną podpisane 31 stycznia przyszłego roku w ramach umów o podziale produkcji lub o udziale w wydobyciu, w zależności od bloku. Algieria pracuje nad wzmocnieniem swojego sektora wydobywczego i utrzymaniem swojej roli na światowych rynkach energii. „Nowa runda przetargowa pomoże wzmocnić globalne bezpieczeństwo energetyczne i wzmocnić rolę Algierii jako regionalnego centrum energetycznego” – powiedział minister ds. węglowodorów Mohamed Arkab.
• Niemiecka spółka energetyczna SEFE poinformowała, że zaproponowała podwyższenie kapitału o kwotę do 2 miliardów euro (2,35 miliarda dolarów) w celu rozpoczęcia procesu prywatyzacji, w ramach którego państwo musi ograniczyć swój udział do mniejszości blokującej do końca 2028 roku. SEFE, dawniej należąca do rosyjskiego Gazpromu, została uratowana przez Niemcy w drodze nacjonalizacji o wartości 6,3 miliarda euro podczas kryzysu energetycznego w Europie w 2022 roku po inwazji Rosji na Ukrainę. SEFE poinformowało, że takie podwyższenie kapitału, jeśli zostanie zatwierdzone, mogłoby zostać wdrożone w ciągu najbliższych dziewięciu do dwunastu miesięcy. Firma poinformowała, że ​​zaproponowała podwyższenie kapitału o kwotę od 1,5 do 2 miliardów euro niemieckiemu Ministerstwu Gospodarki, które nadzoruje udziały Berlina w spółce, i że trwają rozmowy w tej sprawie. SEFE, spółka będąca kluczowym elementem niemieckiego systemu zaopatrzenia w gaz, obsługuje 4200 km zyli 10% niemieckiej sieci gazowej. Jest również podmiotem handlującym energią. Przepisy Unii Europejskiej nakładają na Niemcy obowiązek zmniejszenia swojego udziału do nie więcej niż 25% plus jedna akcja do 2028 roku w zamian za zgodę na pakiet ratunkowy w 2022 roku. Warunek ten dotyczy również 99,12% udziałów Berlina w spółce partnerskiej SEFE, Uniper. Niemieckie Ministerstwo Gospodarki poinformowało, że rozważa kilka opcji w ramach planowanej reprywatyzacji SEFE, dodając, że nie podjęto jeszcze żadnych decyzji i nie ma konkretnych ram czasowych. Prezes SEFE, Egbert Laege, powiedział Financial Times, który jako pierwszy poinformował o planach podwyższenia kapitału, że wojna z Iranem nadała impet planom prywatyzacji, a ograniczone dostawy gazu z Bliskiego Wschodu podkreślają znaczenie wiarygodnych dostawców. Niemcy planują rozwodnić swoje udziały w SEFE po podwyższeniu kapitału początkowego, potencjalnie poprzez kolejną wyprzedaż, pierwszą ofertę publiczną lub inne opcje.
• Eni dokonała dużego odkrycia gazu w bloku Ganal u wybrzeży Indonezji. Wstępne szacunki wskazują na wolumen 5 bilionów stóp sześciennych gazu i 300 milionów baryłek kondensatu. Odkrycia dokonano odwiertem poszukiwawczym Geliga-1 na głębokości około 5100 metrów, na głębokości około 2000 metrów. Trwają analizy mające na celu ocenę opcji przyspieszonego rozwoju, biorąc pod uwagę bliskość istniejącej i planowanej infrastruktury, co oferuje potencjalne synergie w zakresie czasu wprowadzenia na rynek i optymalizacji kosztów, poinformowała spółka. Nowe odkrycie sąsiaduje ze złożem gazu Gula, którego szacowana objętość wynosi 2 bln stóp sześciennych. Minister energii Indonezji, Bahlil Lahadalia, poinformował o utworzeniu specjalnego zespołu, którego zadaniem będzie przyspieszenie rozwoju projektów. Planowane rozpoczęcie produkcji to 2028 rok. Odkrycie może pomóc w zwiększeniu produkcji gazu ziemnego Eni w Indonezji do 2000 milionów stóp sześciennych dziennie w 2028 roku, z około 700 milionów stóp sześciennych dziennie obecnie. Eni działa w Indonezji od 2001 roku i posiada zdywersyfikowane portfolio upstream obejmujące działalność poszukiwawczą, rozwojową i wydobywczą.
• Fundusze inwestycyjne znacznie ograniczyły swoją ekspozycję na kontrakty terminowe na gaz TTF (Europa) w ciągu ostatnich dwóch tygodni, ponieważ rynek z trudem godził rekordowe długie pozycje netto zgromadzone przez kapitał spekulacyjny w marcu z niskimi cenami TTF, powiedział Seb Kennedy, niezależny analityk Energy Flux News.
• Singapurski państwowy nabywca gazu, GasCo, zabezpieczył dodatkowe ładunki skroplonego gazu ziemnego (LNG), aby zrekompensować niedobory dostaw spowodowane wojną USA i Izraela z Iranem, i planuje w tym roku, pomimo wahań na rynku, starać się o długoterminowe umowy na dostawy. Państwo-miasto, którego 95% energii elektrycznej pochodzi z gazu, importuje coraz większe ilości LNG, osiągając w zeszłym roku 5,93 miliona ton, jak pokazują dane Kpler, z czego prawie połowa pochodzi z Kataru. „Chociaż część naszego importu LNG została ograniczona, Singapore GasCo podjęło proaktywne kroki w celu zabezpieczenia dodatkowych ładunków, aby uzupełnić istniejące źródła dostaw. W krótkiej perspektywie koncentrujemy się na zabezpieczeniu ładunków LNG, aby zrekompensować ograniczenia dostaw ze strony obecnych dostawców” – powiedział prezes Alan Heng. Dane śledzenia statków Kpler wykazały, że Singapur otrzymał dwa ładunki spot z Australii i jeden z Mozambiku od początku wojny 28 lutego. W marcu ubiegłego roku Singapur zaimportował trzy ładunki LNG z Kataru, w ramach całorocznego importu 2,76 mln ton od dostawcy z Zatoki Perskiej. W ramach swoich planów zakupu LNG w ramach umów terminowych, GasCo nadal planuje wejść na rynek w 2026 roku w celu pozyskania długoterminowych dostaw. Firma dąży do ścisłej współpracy z organami regulacyjnymi, dostawcami gazu i firmami energetycznymi, aby zapewnić niezawodność dostaw energii do Singapuru. Analitycy również obniżyli globalne prognozy podaży i przewidują, że wysokie ceny i niedobór podaży doprowadzą do spadku popytu w całej Azji.
• Ceny spotowe gazu ziemnego w Azji w ubiegłym tygodniu na majowe dostawy są wyceniane na $16,05/mmBtu (-5,59% t/t). „Obecne wahania cen nie odzwierciedlają w pełni fundamentalnych czynników rynkowych, a zamiast tego są napędzane wydarzeniami politycznymi lub tweetami o rozmowach o zawieszeniu broni i możliwych nastrojach pokojowych. Faktem jest, że pomimo zawieszenia broni, żaden załadowany statek LNG nie przepłynął przez Cieśninę Ormuz” – powiedział Siamak Adibi z firmy konsultingowej FGE. Spadek cen LNG skłonił jednak nabywców z Indii i Bangladeszu do szybkiego pozyskania wolumenów po tym, jak wcześniejsze przetargi nie zostały rozstrzygnięte, powiedziała Aly Blakeway, menedżer Atlantic LNG w S&P Global Energy. „Jednak popyt ten okazał się niewystarczający, aby zrównoważyć ogólną słabą koniunkturę, zwłaszcza że Azja Północno-Wschodnia pozostawała w dużej mierze na uboczu w związku ze słabością w okresie przejściowym i ponownym uruchomieniem elektrowni jądrowych w Japonii”.
• Zapasy gazu Unii Europejskiej na dzień 18 kwietnia 2026 wynoszą 30,2% (+0,9 pp t/t) w magazynach podziemnych oraz 49,6% (+11,2 pp t/t) w terminalach LNG. Polska ma zapasy gazu na poziomie 43,2% (-1,2 pp t/t), a w terminalach importowych 49,9% (-1,2 pp t/t).
• Kwietniowa podaż gazu ziemnego w USA (z wyłączeniem Alaski) wynosi średnio 110,6 mld stóp sześciennych dziennie (+0,18% m/m). Dotychczasowy rekord padł w grudniu 2025 i wyniósł 110,7 bcfd.
• Prognozowany popyt wraz z eksportem gazu ziemnego w USA w tym tygodniu to 99,9 mld stóp sześciennych dziennie (bcfd) czyli -1,19% t/t. W przyszłym tygodniu zapotrzebowanie na gaz ma wynieść 99,9 bcfd. Meteorolodzy prognozują, że do 2 maja pogoda utrzyma się na ogół cieplej niż zwykle, co utrzyma niskie zapotrzebowanie na ogrzewanie i chłodzenie.
• Kwietniowe przepływy gazu ziemnego do terminali eksportowych LNG z USA wyniosły średnio 18,9 bcfd (+1,61% m/m). Dotychczasowe rekordowe przepływy to 18,7 bcfd w lutym 2026.
• Liczba amerykańskich odwiertów gazowych w ciągu tygodnia zmieniła się o -2 do poziomu 125 aktywnych punktów.
• Amerykańskie zapasy gazu ziemnego w tygodniu do 10 kwietnia zmieniły się o +59 mld stóp sześciennych (bcf) do 1,970 bilionów stóp sześciennych (tcf). Zapasy gazu w USA są obecnie o +5,8% względem 5-letniej średniej oraz +6,8% r/r.

Energia odnawialna

• Sędzia z Massachusetts zablokował firmie GE Vernova przerwanie prac nad największą morską farmą wiatrową w Nowej Anglii po tym, jak deweloper Vineyard Wind (VW) odmówił zapłaty ponad 300 milionów dolarów, które według dostawcy turbin należą mu się za projekt o wartości 4,5 miliarda dolarów. Sędzia Sądu Najwyższego Hrabstwa Suffolk, Peter Krupp, w Bostonie, wydał na wniosek dewelopera Vineyard Wind tymczasowy nakaz sądowy, uniemożliwiając jednostce GE Vernova rozwiązanie umowy i zaprzestanie prac z dniem 28 kwietnia. „Projekt znajduje się w krytycznej fazie, a utrata głównego wykonawcy VW mogłaby go niepomiernie opóźnić i zagrozić finansowaniu VW” – napisał Krupp. Projekt Vineyard Wind o mocy 806 megawatów u wybrzeży Martha’s Vineyard rozpoczął działalność w lutym, po tym jak miesiąc wcześniej przekonał sędziego federalnego do zablokowania administracji prezydenta Donalda Trumpa polecenia wstrzymania budowy. Jednak kilka dni później firma GE Renewables US LLC, która zaprojektowała, wyprodukowała i zainstalowała turbiny wiatrowe w ramach projektu, wysłała zawiadomienie z groźbą rozwiązania umowy o wartości 1,3 miliarda dolarów, twierdząc, że jest jej winna 360 milionów dolarów. Vineyard Wind w odpowiedzi pozwała firmę, argumentując, że działania GE niesłusznie zagroziły opłacalności projektu. Krupp przyznała rację, twierdząc, że Vineyard Wind na mocy umowy prawdopodobnie miała prawo wstrzymać wypłatę środków w celu zrekompensowania kwot, które według inżyniera były jej winne GE po tym, jak jedna z łopat turbiny w 2024 roku zawaliła się i wpadła do wód u wybrzeży Nantucket. Rzecznik Vineyard Wind, spółki joint venture hiszpańskiej Iberdrola i duńskiej Copenhagen Infrastructure Partners, z zadowoleniem przyjął orzeczenie sędziego, stwierdzając w oświadczeniu, że zapewnia ono „możliwość dalszego dostarczania tak bardzo potrzebnej energii klientom w Massachusetts i sieci energetycznej w Nowej Anglii”. Firma GE Vernova z siedzibą w Cambridge w stanie Massachusetts oświadczyła, że ​​„będzie nadal angażować się we wspieranie bezpiecznego funkcjonowania projektu, podczas gdy będziemy rozważać kolejne kroki”. Firma Vineyard Wind twierdzi, że należą jej się pieniądze z powodu awarii łopat, która spowodowała dwuletnie opóźnienia po tym, jak wada produkcyjna, która doprowadziła do awarii, okazała się powszechna i wymagała wymiany innych łopat. Firma GE argumentowała również, że Vineyard Wind nie potrzebowała jej wiedzy specjalistycznej na tym etapie po zakończeniu instalacji wszystkich 62 turbin wiatrowych, twierdząc, że pozostałe prace, takie jak serwisowanie, mogłyby zostać wykonane przez innych. Krupp stwierdził, że pomysł, aby Vineyard Wind „mogła zatrudnić jednego lub więcej wykonawców do ukończenia, rozwiązania problemów i modyfikacji zastrzeżonego projektu GER bez specjalistycznej wiedzy firmy GER, jest absurdalny”.

Złoto

• „Gwałtowny wzrost cen ropy naftowej po weekendowych chaosie wokół Cieśniny Ormuz sprawia, że ​​ryzyko inflacyjne pozostaje namacalne, niwelując atrakcyjność złota jako bezpiecznego aktywa. Ten szlachetny metal ustąpił dotychczas miejsca dolarowi jako preferowanej bezpiecznej przystani w czasie trwania konfliktu. O ile nie nastąpi znacząca i trwała deeskalacja trwającego konfliktu, oczekuje się, że cena złota spot utrzyma się na poziomie poniżej 5000 dolarów” – powiedział Han Tan, główny analityk rynku w Bybit. Chociaż złoto jest uważane za zabezpieczenie przed inflacją i bezpieczną przystań w czasach niepewności geopolitycznej i gospodarczej, rosnące koszty energii wynikające z wojny w Iranie podsyciły obawy o inflację i obniżyły cenę żółtego metalu w związku z oczekiwaniami zacieśnienia polityki pieniężnej przez amerykańską Rezerwę Federalną. „Niemniej jednak złoto nadal ma potencjał do kontynuacji niedawnego odbicia, ponieważ strukturalne czynniki popytu utrzymują się. Trendy skupu przez banki centralne, dedolaryzacji i dewaluacji walut mogły wygasnąć, ale pozostają żywe i mogą wspierać kruszec” – powiedział Nikos Tzabouras, starszy analityk rynku w należącym do Jefferies serwisie Tradu.com.
• Popyt na złoto podczas jednego z najważniejszych indyjskich festiwali zakupowych pozostał niewielki, ponieważ rekordowe ceny ograniczyły zakupy biżuterii, rekompensując niewielki wzrost popytu inwestycyjnego. Hindusi świętowali Akshaya Tritiya, drugie co do wielkości święto kupna złota po Dhanteras, podczas którego zakup metali szlachetnych uważa się za życzenia pomyślności. „Gwałtowny wzrost cen ograniczył popyt na biżuterię. Pod względem wolumenu zakupy były niższe, ponieważ konsumenci wstrzymali się z zakupami, natomiast pod względem wartości wydatki były wyższe ze względu na wysokie ceny” – powiedział Amit Modak, dyrektor generalny PN Gadgil and Sons, jubilera z siedzibą w Pune. Kontrakty terminowe na złoto w Indiach, drugim co do wielkości konsumpcjoniście złota na świecie, zamknęły się 17 kwietnia na poziomie 154 609 rupii (1670 USD) za 10 gramów, o prawie 63% więcej niż podczas ostatniego festiwalu Akshaya Tritiya. Poza kilkoma stanami południowych Indii, popyt był niższy niż zwykle w pozostałej części kraju, powiedział Surendra Mehta, sekretarz krajowy w India Bullion and Jewellers Association. Nabywcy detaliczni przesunęli się w stronę złotych monet, które są łatwiejsze do upłynnienia, mimo że jubilerzy oferowali zniżki na opłaty za wykonanie biżuterii, aby przyciągnąć kupujących. Według danych zebranych przez World Gold Council, popyt na biżuterię w Indiach w 2025 roku spadł o 24% w porównaniu z rokiem poprzednim, podczas gdy popyt inwestycyjny wzrósł o 17% do najwyższego poziomu od 2013 roku. W Indiach zmieniają się wzorce zakupów złota. Zakupy nie koncentrują się już tylko na okresach świąt, ponieważ nabywcy wrażliwi na cenę dokonują zakupów przez cały rok, gdy ceny spadają – powiedział dealer sztabek złota z siedzibą w Bombaju, działający jako prywatny bank. Indie wydały 17 kwietnia rozporządzenie o wprowadzeniu na rynek banków upoważnionych do importu złota i srebra, co stanowi ulgę dla banków, które zostały zmuszone do wstrzymania importu z powodu opóźnienia w publikacji listy.
• Rosyjska agencja nieruchomości poinformowała o wycenie 67,2% udziałów w firmie produkującej złoto UGC na 140,4 mld rubli (1,85 mld dolarów) przed aukcją sprzedaży, która odbędzie się na początku maja. W lipcu 2025 roku rosyjski sąd orzekł, że większościowy pakiet akcji, należący wcześniej do biznesmena Konstantina Strukowa, powinien zostać przekazany państwu. Posunięcie to wpisywało się w szerszy schemat nacjonalizacji aktywów rosyjskich firm i firm zachodnich wycofujących się z Rosji. W ubiegłym roku moskiewska kancelaria prawna NSP oszacowała, że ​​od początku konfliktu na Ukrainie władze skonfiskowały prywatne aktywa o wartości około 50 mld dolarów. W październiku ubiegłego roku bank centralny stwierdził, że państwo naruszyło prawa mniejszościowych akcjonariuszy UGC, nie składając oferty wymaganej prawem po przejęciu. Oczekuje się, że nowy właściciel UGC złoży ofertę wykupu po zakupie. Aukcja miała się odbyć w zeszłym roku, ale została przełożona z powodu wzrostu cen złota i rządowego planu wyższej ceny za pakiet. Przy obecnych cenach rynkowych pakiet wyceniany jest na 1,6 miliarda dolarów.
• FedWatch Tool (CME) na dzień 20 kwietnia 2026 dla kwietniowego posiedzenia FOMC:

• FedWatch Tool (CME) na dzień 20 kwietnia 2026 dla czerwcowego posiedzenia FOMC:

• Tygodniowe zmiany zapasów metali szlachetnych w magazynach giełd CME (NYMEX & COMEX) i szanghajskiej (ShFE):

Miedź

• Kwas siarkowy jest kluczowym surowcem dla górników miedzi stosujących technologię ekstrakcji rozpuszczalnikowej rud tlenkowych oraz do produkcji niklu w zakładach ługowania kwasem pod wysokim ciśnieniem (HPAL). Niestety dla producentów metali, siarka jest również wykorzystywana do produkcji nawozów, sektora, który odpowiada za około dwie trzecie globalnego popytu i który rządy będą traktować priorytetowo. Dlatego Chiny, największy producent kwasu siarkowego na świecie, wprowadzą zakaz eksportu od przyszłego miesiąca. Turcja już to zrobiła, według Argus Media, a Indie rozważają pójście w jej ślady. Siarka, produkt uboczny przemysłu naftowego i gazowego Zatoki Perskiej, który jest skutecznie uwięziony od czasu zamknięcia Cieśniny Ormuz 28 lutego. Według Amerykańskiej Służby Geologicznej (USGS), region Bliskiego Wschodu odpowiada za około jedną czwartą światowej produkcji. Według Międzynarodowej Grupy Badawczej ds. Miedzi, około jedna piąta globalnej produkcji miedzi rafinowanej pochodzi z procesów ekstrakcji rozpuszczalnikowej i elektrolizy (SX-EW), w których kwas siarkowy jest wykorzystywany jako odczynnik ługujący. Demokratyczna Republika Konga jest szczególnie narażona. Technologia SX-EW odpowiada za około połowę produkcji miedzi w tym drugim co do wielkości producencie na świecie, a kraj ten w większości importuje siarkę z Zatoki Perskiej. Przedsiębiorstwa górnicze ograniczają już zużycie, aby uzupełnić zapasy chemikaliów, ponieważ ceny importu rosną, a niektóre dostawy są całkowicie anulowane. Zakaz eksportu wprowadzony przez Chiny grozi podobnymi problemami producentom z Chile. Według Morgan Stanley, Chile wytwarza około 1,125 miliona ton miedzi w procesie SX-EW i w około 20% pokrywa zapotrzebowanie na kwas siarkowy z Chin. Proces ługowania jest powolny, co oznacza, że ​​wystąpi opóźnienie, zanim nastąpi jakikolwiek odczuwalny spadek produkcji. Chile wytwarza również własny kwas siarkowy jako produkt uboczny wytopu miedzi, co stanowi pewną amortyzację w przypadku zakłóceń w imporcie. Ta amortyzacja może jednak stanowić problem dla samych Chin. Chińskie huty miedzi stają się coraz bardziej zależne od kwasu siarkowego jako źródła dochodu. Opłaty za przetwarzanie koncentratu na rafinowany metal są na historycznie niskim poziomie i notowane są na poziomie ujemnym, co wywraca do góry nogami konwencjonalną ekonomikę hutnictwa. Zakaz eksportu prawdopodobnie zatrzyma, a nawet odwróci wzrost cen siarki na rynku krajowym. To dobra wiadomość dla krajowego sektora rolniczego, ale oznacza kłopoty dla hut miedzi, z których niektóre prawdopodobnie ograniczą produkcję lub będą musiały przestoje konserwacyjne w nadchodzących tygodniach i miesiącach. Indonezja, największy producent niklu na świecie, jest również głównym importerem siarki, pozyskując około 75% swojego zapotrzebowania z Bliskiego Wschodu. Importuje również kwas siarkowy z Chin. Proces produkcji HPAL wymaga od 25 do 30 ton kwasu, co odpowiada około 10 tonom siarki, aby wytworzyć jedną tonę osadu wodorotlenku mieszanego (MHP), produktu pośredniego zawierającego nikiel i kobalt, szacuje Morgan Stanley. Produkcja MHP wyniosła około 450 000 ton w zeszłym roku i według Macquarie miała wzrosnąć o kolejne 100 000 ton w tym roku wraz z narastaniem nowych projektów. Przepływ z ograniczenia podaży siarki do produkcji niklu będzie przebiegał szybciej niż na rynku miedzi. Przy już niskich zapasach, niektórzy indonezyjscy producenci zaczęli obniżać stopy zwrotu. Pozostaje jeszcze pytanie, jak duży wpływ na globalną produkcję niklu lub miedzi będzie miał postępujący problem ograniczenia podaży siarki. Bardziej pewny jest jednak wpływ na koszty produkcji. Macquarie szacuje, że wzrost cen siarki od początku roku podniósł koszty produkcji indonezyjskiego niklu HPAL o 4000 USD za tonę, podnosząc krzywą kosztów do 14 500–18 000 USD za tonę. Tymczasem Natixis oblicza, że ​​siarka stanowi 20% kosztów produkcji dla producentów miedzi z kongijskich platform SX-EW. Bank szacuje, że każdy wzrost ceny siarki o 100 dolarów za tonę przekłada się na 4% wzrost kosztów operacyjnych. Te liczby wzmacniają obecnie optymistyczną narrację dotyczącą miedzi. Oczywiście wiele zależy teraz od tego, czy właśnie ogłoszone 10-dniowe zawieszenie broni doprowadzi do trwałego porozumienia pokojowego i pełnego ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz. Nawet wtedy producenci miedzi i niklu będą konkurować z rolnictwem o dostawy siarki. W tym konkretnym wyścigu zawsze będzie tylko jeden zwycięzca.
• Premia za miedź Yangshan, wskaźnik popytu Chin na importowany metal, w piątek utrzymała się na wysokim poziomie 68 USD za tonę, pomimo spadku z 74 USD za tonę 14 kwietnia.
• Brazylijskie Vale odnotowało w Q1 2026 wzrost produkcji miedzi do około 102 300 ton (+12,5% r/r), napędzany przez kopalnie Salobo i Sossego w Brazylii, pomimo niższego wydobycia w kanadyjskich kopalniach.

Pozostałe metale przemysłowe

• Chiński eksport magnesów ziem rzadkich w marcu spadł do 5 238 ton metrycznych (+10,5% m/m; -1,6% r/r). Niemcy, Korea Południowa, Wietnam, Stany Zjednoczone i Indie były w zeszłym miesiącu pięcioma największymi odbiorcami chińskiego eksportu magnesów ziem rzadkich. Eksport do Stanów Zjednoczonych w marcu spadł piąty miesiąc z rzędu, zmniejszając się do dziewięciomiesięcznego minimum 406 ton (-9,5% m/m; -30,6% r/r). W pierwszym kwartale 2026 roku chiński eksport magnesów ziem rzadkich wzrósł do 16 001 ton (+4,8% r/r).
• Kanclerz Niemiec Friedrich Merz powiedział, że Brazylia ma ogromny potencjał w zakresie zwiększenia dostaw metali krytycznych, dodając, że Niemcy mogą dostarczyć tę technologię. „Istnieją znaczne możliwości w zakresie opłacalnego wydobycia niektórych metali niezbędnych do e-mobilności i turbin wiatrowych. Niemcy są gotowe wesprzeć Brazylię technologicznym know-how i wiedzą specjalistyczną, aby dalej rozwijać te relacje” – powiedział Merz na targach przemysłowych w Hanowerze wraz z prezydentem Brazylii Luizem Inacio Lulą da Silvą. Przemawiając za pośrednictwem tłumacza, Lula powiedział, że jego kraj zwiększył inwestycje w minerały krytyczne i metale ziem rzadkich, ale że jego rząd „nie zaakceptuje żadnych modeli, które sprowadzają nasz kraj do zwykłego wydobycia surowców, służącego jedynie zaspokojeniu popytu zagranicznego”. Lula dodał, że Brazylia dąży do zacieśnienia współpracy obronnej z Niemcami. „Prowadzimy dialog w kwestiach strategicznych, takich jak czołgi, obrona powietrzna i drony, a także w zakresie wspólnych projektów” – powiedział la da Silva.
• Jak wynika z danych International Lead and Zinc Study Group, globalny rynek cynku odnotował w lutym nadwyżkę w wysokości 49 600 ton metrycznych w porównaniu z deficytem 21 900 ton w styczniu. W ciągu pierwszych dwóch miesięcy roku na światowym rynku cynku rafinowanego odnotowano nadwyżkę w wysokości 28 000 ton, w porównaniu z 38 000 tonami nadwyżki w analogicznym okresie 2025 roku.
• Import aluminium nieobrobionego plastycznie i wyrobów z niego wykonanych do Chin w marcu wzrósł do 360 000 ton (+6,9% r/r). Dane obejmują metal pierwotny oraz aluminium nieobrobione plastycznie i stopowe. Wzrost importu aluminium do Chin nastąpił w związku ze wzrostem cen tego lekkiego metalu w marcu, w związku z obawami o podaż wywołanymi wojną z Iranem. W pierwszym kwartale 2026 roku Chiny zaimportowały 960 000 ton aluminium nieobrobionego plastycznie i produktów z niego (+1,6% r/r). Import boksytu, kluczowego surowca do produkcji aluminium, wzrósł do 21,78 mln ton w marcu (+32,8% r/r), co daje import 57,97 mln ton w Q1 2026 (+23,6% r/r).
• Brazylijska firma górnicza Vale ogłosiła najwyższą sprzedaż rudy żelaza w pierwszym kwartale od 2018 roku, a także zawieszenie produkcji peletu w Omanie w związku z wojną na Bliskim Wschodzie. Sprzedaż rudy żelaza firmy, obejmująca rudę drobnoziarnistą, pelet i rudę surową, wzrosła do 68,7 mln ton metrycznych w Q1 2026 (+3,9% r/r). Vale, jeden z największych producentów rudy żelaza na świecie, poinformował, że sprzedaż wzrosła zgodnie z produkcją. Zmniejszenie zapasów o 5,5 mln ton wynikało głównie z zapasów w transporcie po wzroście produkcji w drugiej połowie 2025 roku, poinformowała firma. Średnia zrealizowana cena rudy drobnoziarnistej wzrosła do $95,80/tonę (+5,5% r/r). „Dane dotyczące produkcji i sprzedaży Vale w pierwszym kwartale były stosunkowo zgodne z naszymi oczekiwaniami, co spowodowało nieznaczną korektę w górę naszych szacunków EBITDA proforma za pierwszy kwartał” – napisali analitycy z Itau BBA. Vale poinformowało, że w połowie marca wstrzymało produkcję w swojej fabryce pelletu w Omanie z powodu planowanych corocznych przeglądów, a także zawiesiło budowę zakładu przetwórczego Sohar w tym kraju. Firma poinformowała, że ​​wznowienie działalności w Omanie spodziewane jest pod koniec trzeciego kwartału „z powodu wydarzeń związanych z konfliktami na Bliskim Wschodzie”. W międzyczasie pellet pierwotnie przeznaczony dla Omanu zostanie przekierowany do zakładów Tubarao w Brazylii, gdzie będzie sprzedawany jako drobny granulat. Vale utrzymało swoje całoroczne prognozy dotyczące produkcji pelletu na poziomie od 30 do 34 milionów ton. Vale wyprodukowało w Q1 2026 roku 69,68 mln ton rudy żelaza (+3% r/r), nieznacznie powyżej konsensusu prognoz Visible Alpha na poziomie 69,43 mln ton. Firma, która ma opublikować raport zysków za pierwszy kwartał 28 kwietnia, utrzymała również prognozy dotyczące produkcji rudy żelaza na 2026 rok na poziomie 335–345 mln ton. Produkcja niklu wzrosła do około 49 300 ton (+12,3% r/r), dzięki uruchomieniu drugiego pieca w kopalni Onca Puma w Brazylii.

Stany magazynowe metali przemysłowych

• Tygodniowe zmiany zapasów kluczowych metali przemysłowych w magazynach giełd CME (NYMEX & COMEX), szanghajskiej (ShFE) i londyńskiej (LME) giełdy:

• Zapasy metali przemysłowych w magazynach Szanghajskiej Giełdy (ShFE):

• Zapasy metali przemysłowych w magazynach Londyńskiej Giełdy Metali (LME):

Omówienie aktualności

Program Surowcowe info od lipca 2020 roku pojawia się na moim osobistym kanale YouTube. Prócz tego w ramówce mojego kanału są materiały typu short, raporty pogodowe, odcinki specjalne czy także video tylko dla wspierających, m. in. cykl Surowcowy radar. Zachęcam do subskrypcji, a najnowszy odcinek znajdziecie poniżej:🔽

Statystyki

Od niedzieli do czwartku około 19:30 na moich social mediach (Facebook oraz Twitter) są publikowane statystyki intraday’owe dotyczące kierunku ceny na następny dzień. Z surowców wśród statystyk jest złoto, gaz ziemny, ropa Brent oraz ropa WTI. Wyjaśnienie potencjału tych danych znajdziecie w tym artykule.