Energia i Zielony Ład: Europa traci kolejny sektor na rzecz Azji – aktualności surowcowe 16 kwietnia 2026

Zapraszam na kolejny zestaw aktualności surowcowych!

nie chcesz czytać?
kliknij by przejść od razu do odcinka programu Surowcowe info

Słowniczek

• pp – punkt procentowy
• b/z – bez zmian
• t/t – zmiana wartości względem poprzedniego tygodnia
• m/m – zmiana wartości względem poprzedniego miesiąca
• q/q – zmiana wartości względem poprzedniego kwartału
• r/r – zmiana wartości względem poprzedniego roku
• s/s – zmiana wartości względem poprzedniego sezonu (w przypadku surowców mających sezon na przełomie roku kalendarzowego)

W dzisiejszych aktualnościach:

• ogólne informacje
• raporty
• kawa
• cukier
• kakao
• pszenica
• kukurydza
• ryż
• soja
• pozostałe rośliny oleiste
• pozostałe zboża
• nawozy sztuczne
• ropa naftowa
• gaz ziemny
• energia odnawialna
• węgiel
• miedź
• omówienie aktualności (YouTube)

Ogólne informacje

• Kwartalny Raport Surowcowy Q2 2026 dostępny na stronie w sklepie.
• 18 kwietnia w Warszawie widzimy się podczas konferencji MetalVerse! To już piąta odsłona wydarzenia, ale po raz pierwszy w stolicy! Bilety możecie nabyć na tej stronie, a z kodem SUROWCOWEONFO macie -15% rabatu!
• Doniesienia medialne z Iranu, Pakistanu i USA informują o staraniach powrotu do mediacji w sprawie zakończenia III Wojny w Zatoce Perskiej. Mohammad Eslami, szef Organizacji Energii Atomowej Iranu, powiedział, że rozmowy muszą uwzględniać prawa, interesy i godność Iranu, aby były owocne. „Ale jeśli będzie się to nadal działo, jak to zwykle bywa, opierając się na oszustwie, a w rzeczywistości na braku zaangażowania i nieprzestrzeganiu porozumień i ustalonych warunków, to naturalnie nie odniesie sukcesu” – powiedział podczas prorządowego wiecu w Teheranie. Izrael także zaczyna pracować nad zawieszeniem broni z konflikcie z Libanem, czyli jeden z kluczowych warunków irańskich. „Chociaż istnieją nadzieje na deeskalację, wielu inwestorów pozostaje sceptycznych, biorąc pod uwagę, że rozmowy USA-Iran wielokrotnie załamywały się, mimo pozornego postępu” – powiedział Toshitaka Tazawa, analityk Fujitomi Securities. Jednocześnie wspólne dowództwo wojskowe Iranu ostrzegło, że wstrzyma przepływy handlowe w Zatoce Perskiej, Morzu Omańskim i Morzu Czerwonym – które łączy się z Kanałem Sueskim – jeśli blokada ze strony USA będzie kontynuowana.
• Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Bank Światowy i Międzynarodowa Agencja Energii (IEA) zaapelowały do krajów o unikanie gromadzenia zapasów energii i wprowadzania kontroli eksportu, które mogłyby pogłębić to, co nazwali największym w historii wstrząsem na globalnym rynku energii. Prezes Międzynarodowej Agencji Energii (IEA), Fatih Birol, powiedział dziennikarzom po spotkaniu z liderami MFW i Banku Światowego, że wiele krajów utrzymuje zapasy i wprowadza ograniczenia eksportowe, i zaapelował do wszystkich krajów o umożliwienie napływu zapasów energii na rynki. Nie wymienił nazw krajów. „Pierwsza zasada powinna brzmieć: nie wprowadzać ograniczeń eksportowych, które tylko pogłębiają nierównowagę” – powiedziała dyrektor zarządzająca MFW Kristalina Georgieva, zaznaczając, że spotyka się z krajami Azji i Afryki Subsaharyjskiej, które mocno ucierpiały, oraz z niektórymi wyspami Południowego Pacyfiku, które obawiają się o dostawy. Przywódcy trzech instytucji zobowiązali się do dalszej koordynacji działań w odpowiedzi na konflikt na Bliskim Wschodzie, który od początku 28 lutego doprowadził do wzrostu cen ropy naftowej o 50%. Wstrząs ten spowodował również wzrost cen gazu i nawozów, co wywołało obawy o bezpieczeństwo żywnościowe i utratę miejsc pracy. „Zdajemy sobie sprawę, że kiedy działamy razem, wpływ naszych działań jest większy. Jesteśmy bardziej skuteczni i najbardziej pomagamy członkom” – powiedziała Georgiewa. MFW i Bank Światowy poinformowały, że spodziewają się obniżenia prognoz wzrostu gospodarczego i podwyższenia wskaźników inflacji w wyniku wojny. Birol powiedział, że Międzynarodowa Agencja Energetyczna uwolniła już około 400 milionów baryłek ropy ze swoich rezerw i jest gotowa podjąć dalsze działania, jeśli dodatkowe uwolnienia zostaną uznane za konieczne. „Te 400 milionów to zaledwie 20% naszych rezerw. Wciąż mamy 80% w kieszeni. Oceniamy sytuację i jeśli i kiedy zdecydujemy, że nadszedł czas, jesteśmy gotowi działać, i to natychmiast” – powiedział.
• Międzynarodowy Fundusz Walutowy obniżył prognozę globalnego PKB w 2026 z +3,3% (prognoza ze stycznia 2026) do +3,1%.
• Chcesz uzyskać konto fundowane w firmie proptradingowej Fintokei o wartości nawet $400 000? Skorzystaj z linku i odbierz 10% zniżki na wyzwanie!
• Obecnie istnieje możliwość wspierania moich działań poprzez opcję „wsparcia kanału” na YouTube lub możesz „postawić mi kawę” poprzez tą stronę. Poniedziałkowe programy będą dostępne tylko dla wspierających kanał – dla pozostałych widzów będą udostępnione 24-36 godzin po premierze!

Raporty

• Dane z raportu USDA Crop Progress z 13 kwietnia 2026:

Kawa

• Firma konsultingowa Safras & Mercado zrewidowała we wtorek zbiory kawy w Brazylii, największego producenta kawy na sezon 2026/27, o 4,65 miliona worków, do rekordowych 75,65 miliona.
• Praca zdalna i potrzeba oszczędzania pieniędzy prowadzą do wzrostu spożycia kawy w domu w Stanach Zjednoczonych, odwracając obserwowany przed pandemią trend wzrostu spożycia w kawiarniach, jak wynika z danych branżowych i analiz analityków. Badanie przeprowadzone przez U.S. National Coffee Association, wykazało, że 85% osób w Stanach Zjednoczonych, które przyznały się do picia kawy w ciągu ostatniego dnia, zrobiło to w domu, co stanowi najwyższy odsetek w tej kategorii od 2012 roku. Badanie wykazało również, że wśród osób deklarujących picie kawy poza domem, większość wskazała, że ​​piło ją w biurze lub w środkach transportu (drive-through), a mniejsza część stwierdziła, że ​​robiła to w kawiarniach. Hybrydowy styl życia, z mniejszą liczbą dojazdów do pracy, oraz presja ekonomiczna odczuwana przez część populacji to dwa główne czynniki napędzające wzrost spożycia kawy w domu, powiedział Gerd Müller-Pfeiffer, były dyrektor Nestlé, a obecnie doradca branży kawowej. Ceny kawy w USA utrzymują się na historycznie wysokim poziomie po tym, jak niedobory produkcji w głównych krajach produkujących kawę doprowadziły do ​​rekordowego wzrostu cen pod koniec ubiegłego roku. Trzecim czynnikiem wzrostu konsumpcji domowej, jak powiedział Müller-Pfeiffer, jest jakość sprzętu. „Ekspresy domowe oferują teraz jakość zbliżoną do tej, którą można wypić poza domem” – powiedział Müller-Pfeiffer. Pomimo zmian w sposobie spożywania kawy w Stanach Zjednoczonych, największym na świecie rynku tego napoju, liczba osób, które przyznały się do picia kawy w ciągu ostatniego dnia, utrzymuje się na stabilnym poziomie 66% respondentów ankiety, jak podaje NCA – więcej niż w przypadku jakiegokolwiek innego napoju, w tym wody butelkowanej. Amerykańscy kawosze spożywają średnio 2,8 filiżanki kawy dziennie, co daje ponad 500 milionów filiżanek kawy dziennie w kraju.

Cukier

• Broker StoneX stwierdził, że możliwości spekulacji w zakresie budowania nowych krótkich pozycji na cukrze wydają się ograniczone, biorąc pod uwagę już mocno wyprzedany rynek, niskie ceny i fundamentalne prognozy sugerujące mniejsze zapasy w przyszłości.

Kakao

• Dane dotyczące mielenia kakao opublikowane na początku tego tygodnia w Malezji wykazały wzrost o 8,7% rok do roku w pierwszym kwartale.
• Przerób kakao w Azji w Q1 2026 wyniósł 223 503 ton (+5,20% r/r). Jest to historycznie najwyższy przerób kakao w Q1 w Azji.
• Przerób kakao w Europie w Q1 2026 spadł do 325 895 ton (-7,81% r/r). To najniższy europejski przerób w pierwszym kwartale od co najmniej 10 lat.
• Dane o przerobie kakao w USA poznamy 16 kwietnia o 22:00 czasu polskiego.

Pszenica

• Według brokera StoneX, dotknięty suszą obszar w USA odpowiada za 29% całkowitej produkcji pszenicy i 72% produkcji twardej czerwonej pszenicy ozimej.
• „Pomijając suszę w USA, reszta światowej produkcji wygląda naprawdę przyzwoicie. Producenci pszenicy ozimej z półkuli północnej, tacy jak Rosja, Ukraina i Europa, zasiali pszenicę na długo przed wojną z Iranem, która podniosła ceny paliw i nawozów, i są w dobrej kondycji. Producenci z półkuli południowej, w tym Australia i Argentyna, którzy dopiero teraz sieją uprawy ozime, są bardziej narażeni na wysokie koszty, ale ich zbiory będą miały miejsce dopiero pod koniec roku. Im dłużej Cieśnina Ormuz będzie zamknięta, tym większe będą niedobory produkcji” – powiedział Dennis Voznesenski, analityk z Commonwealth Bank w Sydney.
• Firma konsultingowa ASAP Agri podała, że ​​zbiory pszenicy na Ukrainie w 2026 roku mogą utrzymać się na poziomie około 23 milionów ton.
• Rosyjski eksport zboża drogą morską wzrósł do prawie 5,1 mln ton metrycznych w marcu 2026 r. (+113,7% r/r). Całkowity eksport zboża drogą morską osiągnął w tym sezonie 41,2 mln ton (-8,8% r/r). Analitycy poinformowali, że eksport zboża był niski z powodu złej pogody w portach na początku zimy. Eksport przez terminale Morza Czarnego, główny szlak rosyjskiego zboża, podwoił się, osiągając w marcu 4,6 mln ton. Dostawy przez Morze Kaspijskie, szlak obsługujący głównie Iran, wyniosły w marcu 0,3 mln ton, w porównaniu z niemal zerowym poziomem dostaw w marcu 2025 r. Eksport przez terminale Morza Bałtyckiego spadł w marcu do 0,1 mln ton z powodu złej pogody i lodu (-24,4% r/r). Obroty terminali Dalekiego Wschodu wzrosły do 0,1 mln ton (+56,0% r/r).

Kukurydza

• Francuska grupa plantatorów poinformowała w środę, że powierzchnia zasiewów kukurydzy we Francji może spaść w tym roku o 10-15% z powodu wysokich kosztów nawozów.
• Sezon siewu soi i kukurydzy w USA jest na wczesnym etapie, ale opóźnienia mogą zmniejszyć potencjał plonowania upraw. Niektóre obszary, które nie doświadczyły opadów deszczu, są tymczasem zbyt suche, aby zapewnić zdrowy rozwój upraw.
• Analityk ASAP Agri poinformował w środę wieczorem, że zbiory kukurydzy na Ukrainie w 2026 roku mogą spaść do 29,5 miliona ton metrycznych z 30,7 miliona ton w 2025 roku. Ukraina jest znaczącym światowym producentem i eksporterem zbóż i roślin oleistych.

Soja

• Sezon siewu soi i kukurydzy w USA jest na wczesnym etapie, ale opóźnienia mogą zmniejszyć potencjał plonowania upraw. Niektóre obszary, które nie doświadczyły opadów deszczu, są tymczasem zbyt suche, aby zapewnić zdrowy rozwój upraw.
• Według miesięcznych danych Narodowego Stowarzyszenia Przetwórców Nasion Oleistych (NOPA), marcowe tłoczenie soi w USA osiągnęło drugi najwyższy poziom w historii i najwyższy w historii w trzecim miesiącu roku, ale nie spełniło większości szacunków analityków. Członkowie NOPA, którzy odpowiadają za niemal całą soję przetworzoną w Stanach Zjednoczonych, tłoczyli w zeszłym miesiącu 226,161 mln buszli soi, co stanowi wzrost o 8,3% w porównaniu z 208,785 mln buszli przetworzonych w lutym i o 16,3% w porównaniu z 194,551 mln buszli tłoczonych w marcu 2025 r. W marcu 2026 r. dzienne tłoczenie wyniosło 7,296 mln buszli, co stanowi trzeci najwyższy wynik w historii, po tym jak średnie tempo tłoczenia osiągnęło rekordowy poziom w lutym, według danych NOPA. Raport uwzględniał zakład przetwórczy w Gibson City w stanie Illinois, po raz pierwszy od czasu jego przejęcia przez Bunge, członka NOPA. Według średniej szacunków 11 analityków ankietowanych przez Reuters, spodziewano się, że marcowy przerób wzrośnie do rekordowych 229,978 mln buszli. Ich szacunki wahały się od 223,200 mln do 235,600 mln buszli, a mediana wyniosła 229,546 mln buszli. Moce przerobowe w USA wzrosły do ​​rekordowych poziomów, ponieważ silny popyt na olej sojowy do produkcji biopaliw skłonił w ostatnich latach przetwórców do budowy nowych zakładów i rozbudowy istniejących. Zapasy oleju sojowego w posiadaniu członków NOPA na dzień 31 marca spadły do ​​2,039 mld funtów, co stanowi spadek o 2,0% w porównaniu z 2,080 mld funtów na koniec lutego, ale wzrost o 36,1% w porównaniu z 1,498 mld funtów zapasów rok wcześniej. Łączna wartość była niższa od wszystkich szacunków handlowych, które według szacunków ośmiu analityków wynosiły średnio 2,173 miliarda funtów. Szacunki wahały się od 2,049 miliarda do 2,325 miliarda funtów, a mediana wyniosła 2,174 miliarda funtów.

Pozostałe rośliny oleiste

• Firma konsultingowa ASAP Agri poinformowała, że przewiduje wzrost produkcji ukraińskich nasion słonecznika w 2026 roku do 12 milionów ton z 10,8 miliona ton w 2025 roku ze względu na lepszą pogodę.

Pozostałe zboża

• Firma konsultingowa ASAP Agri podała, że ​​zbiory jęczmienia na Ukrainie mogą wzrosnąć do 5,5 miliona ton z 5,2 miliona w 2025 roku.

Nawozy sztuczne

• Wysokie ceny mocznika oferowane w masowym indyjskim przetargu podkreśliły, jak drogie będą w tym sezonie środki produkcji rolnej z powodu wojny w Iranie. Firma Indian Potash Ltd otrzymała oferty w wysokości około 1000 dolarów za tonę metryczną, podały źródła w firmie.
• Indie rozważają propozycję ograniczenia eksportu siarki po tym, jak grupy lobbystyczne branży wyraziły obawy dotyczące rosnących cen i zakłóceń w dostawach z Zatoki Perskiej. Ograniczenia eksportowe mogą zwiększyć presję na wzrost światowych cen siarki, ponieważ dostawy z Bliskiego Wschodu są zakłócone przez wojnę w Iranie, a Chiny również planują ograniczyć eksport kwasu siarkowego od przyszłego miesiąca. Siarka jest wykorzystywana do produkcji nawozów, takich jak siarczan amonu i superfosforan monofosforanowy, które są powszechnie stosowane w Indiach. Indie pokrywają ponad połowę swojego zapotrzebowania na siarkę poprzez import około 2 milionów ton metrycznych rocznie, z czego prawie połowa pochodzi z Bliskiego Wschodu. Eksportuje również około 800 000 ton siarki rocznie, z czego ponad 90% trafia do Chin. Grupy lobbystyczne branży zwróciły się do rządu w Nowym Delhi o zakaz tego eksportu, według dyrektora firmy, który był świadomy rozwoju sytuacji i odmówił podania swojego nazwiska ze względu na delikatność sprawy. Indie nakazały już rafineriom ropy naftowej, które odpowiadają za większość krajowej produkcji siarki, dostarczanie odpowiednich ilości lokalnym firmom nawozowym. Według Amerykańskiej Służby Geologicznej (USGS) Bliski Wschód odpowiadał w ubiegłym roku za około jedną czwartą światowej produkcji siarki, wynoszącej 83,87 mln ton metrycznych. Jednak główny szlak żeglugowy przez Cieśninę Ormuz został poważnie zakłócony od czasu rozpoczęcia 28 lutego ataków USA i Izraela na Iran. Niedobór siarki odczuwalny jest również w przemyśle wydobywczym, który wykorzystuje kwas siarkowy do rozpuszczania metalu z rudy w procesie znanym jako ługowanie. Producenci niklu w Indonezji, a także niektórzy producenci miedzi w Chile i Demokratycznej Republice Konga, muszą płacić wyższe ceny w związku z zaostrzającą się konkurencją o kwas siarkowy.

Ropa naftowa

• Co najmniej trzy powiązane z Iranem lub sankcjonowane przez USA tankowce przepłynęły przez Cieśninę Ormuz od czasu rozpoczęcia blokady przez Stany Zjednoczone. Peace Gulf, tankowiec pod banderą Panamy zmierza do portu Hamriyah w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, choć zazwyczaj przewozi irańską naftę, surowiec petrochemiczny, do innych, nieirańskich portów na Bliskim Wschodzie w celu eksportu do Azji, jak wynika z danych Kplera. Tankowiec Murlikishan zmierza do Iraku, aby załadować olej opałowy 16 kwietnia, jak wynika z danych Kplera. Statek, wcześniej znany jako MKA, transportował rosyjską i irańską ropę. Inny tankowiec objęty sankcjami, Rich Starry, należący do sankcjonowanego, chińskiego podmiotu Shanghai Xuanrun Shipping Co Ltd, załadował się w Hamriyah w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i najprawdopodobniej jest obsługiwany przez chińską załogę został zawrócony do Zatoki Perskiej. Centralne Dowództwo USA poinformowało na X (Twitter), że w ciągu trzech dni 10 statków zostało zawróconych, a żaden nie przedarł się przez cieśninę od początku blokady. Mimo to irańska agencja prasowa Fars poinformowała w środę, że irański supertankowiec objęty sankcjami USA przepłynął cieśninę w kierunku irańskiego portu Imam Khomeini, pomimo blokady. Fars nie zidentyfikował tankowca ani nie podał dalszych szczegółów jego podróży.
• Sekretarz Skarbu Scott Bessent przewidział, że zakup irańskiej ropy przez Chiny zostanie „wstrzymany” z powodu blokady statków zawijających do irańskich portów przez USA. Stwierdził, że Stany Zjednoczone mogą nałożyć sankcje wtórne na kraje kupujące irańską ropę naftową. Departament Skarbu USA ostrzegł dwa chińskie banki, aby nie przetwarzały irańskich pieniędzy, pod groźbą sankcji – powiedział, nie wymieniając nazw banków. Chiny wcześniej kupowały ponad 80% irańskiej ropy. Trump powiedział w środę, że nakazał prezydentowi Chin Xi Jinpingowi, aby nie przekazywał Iranowi broni, czemu Xi zaprzeczył.
• Iran mógłby rozważyć zezwolenie statkom na swobodny przepływ przez omańską stronę Cieśniny Ormuz bez ryzyka ataku, w ramach propozycji złożonych w negocjacjach ze Stanami Zjednoczonymi, pod warunkiem osiągnięcia porozumienia mającego zapobiec wznowieniu konfliktu, poinformowało źródło poinformowane przez Teheran.
• Według danych Kpler, Iran wyeksportował w marcu 1,84 mln bpd ropy naftowej, a w kwietniu do tej pory wysłał 1,71 mln bpd, w porównaniu ze średnią 1,68 mln bpd w 2025 roku. Oczekuje się, że blokada USA zmniejszy eksport ropy naftowej z Iranu, chociaż producent OPEC mógłby utrzymać obecną produkcję na poziomie 3,5 mln baryłek dziennie (bpd) przez tygodnie, przechowując ropę w zbiornikach na lądzie, twierdzą analitycy.
• „Ceny energii będą wysokie – a może nawet będą rosły – dopóki nie uda nam się uzyskać znaczącego ruchu statków przez Cieśninę Ormuz. Prawdopodobnie wtedy cena ropy osiągnie szczyt. Prawdopodobnie nastąpi to w ciągu najbliższych kilku tygodni” – powiedział sekretarz Departamentu Energii USA Chris Wright.
• Największy na świecie importer i konsument produktów energetycznych zmienia strukturę dostawców w odpowiedzi na wahania w przepływach ropy naftowej, gazu i paliw z Bliskiego Wschodu, które rozpoczęły się ponad miesiąc temu od wojny USA i Izraela z Iranem. Chiny zapewniły sobie około połowę (317 milionów ton) całkowitego importu ropy naftowej, paliw rafinowanych, skroplonego gazu ziemnego (LNG) i skroplonego gazu ropopochodnego (LPG) z Bliskiego Wschodu w 2025 roku, jak wynika z danych firmy Kpler. Żaden inny region nie może się równać z udziałem Bliskiego Wschodu w chińskim zapotrzebowaniu na te produkty energetyczne. Na drugim miejscu znajduje się Ameryka Południowa z 12% udziałem, a Azja Wschodnia i Afryka Zachodnia mogą pochwalić się udziałem na poziomie około 8,5%. Jednak wybuch wojny USA i Izraela z Iranem zablokował transport tankowców z Bliskiego Wschodu do innych regionów, zmuszając Chiny i innych głównych importerów energii do poszukiwania alternatywnych źródeł energii. Z powodu cięć w dostawach ropy naftowej z Bliskiego Wschodu od początku wojny pod koniec lutego, udział Bliskiego Wschodu w całkowitym imporcie ropy do Chin gwałtownie spadł, osiągając w maju najniższy poziom od wielu lat, wynoszący zaledwie 31%. Całkowity eksport ropy naftowej z Bliskiego Wschodu do Chin wyniósł 581 milionów baryłek w okresie od stycznia do maja, co oznacza spadek o 28% w porównaniu z analogicznymi miesiącami 2025 roku. Aby zrekompensować niedobory z Iranu i Arabii Saudyjskiej, Chiny zwiększyły import z Ameryki Południowej i Europy Wschodniej, a Brazylia i Rosja odnotowały w 2026 roku wysokie wolumeny importu do Chin w ujęciu rok do roku. Mimo to, całkowity import ropy naftowej przez Chiny w ciągu pierwszych pięciu miesięcy 2026 roku spadł o około 10% w porównaniu z analogicznymi miesiącami 2025 roku, co wskazuje na utrzymujące się trudności Chin w uzupełnianiu dostaw z Bliskiego Wschodu. Jeśli chodzi o paliwa, łączny import benzyny, nafty, oleju napędowego/diesla i paliwa lotniczego/nafty do Chin spadł o około 11% w okresie styczeń-maj (dostawy zaplanowane na maj 2026) w porównaniu z tym samym okresem w 2025 roku, osiągając poziom około 51 milionów baryłek. Dostawcy z Bliskiego Wschodu odpowiadali za około 41% całkowitego importu produktów rafinowanych do Chin w 2025 roku, ale w maju, według danych Kplera, dostarczyli mniej niż 1%, po zamknięciu szlaków żeglugowych. W okresie styczeń-maj import paliw z Bliskiego Wschodu do Chin spadł o 20% do około 19,2 miliona baryłek, podczas gdy import ze wszystkich pozostałych regionów spadł o około 4% w skali roku, do około 31,6 miliona baryłek. Jedynym dużym regionem, który odnotował znaczny wzrost przepływu paliw do Chin, była Afryka Północna. Algieria i Egipt odnotowały gwałtowny wzrost eksportu paliw do Chin w ujęciu rok do roku w 2026 roku. Chiny importowały około 40% swoich dostaw LNG i LPG z krajów Bliskiego Wschodu w 2025 roku, więc zamknięcie ruchu wyjazdowego z tego regionu również wpłynęło na chiński rynek gazu. Od stycznia do maja całkowity import LNG i LPG z Bliskiego Wschodu do Chin spadł o 43% do niecałych 9 milionów ton metrycznych z ponad 15 milionów ton w tych samych miesiącach ubiegłego roku. Całkowite dostawy gazu ze wszystkich innych regionów również zmniejszyły się w tym roku, ale tylko o 12%, co pokazuje, że wolumeny dostaw z Bliskiego Wschodu spadły znacznie bardziej niż od innych dostawców. W przypadku LNG, całkowity eksport z Bliskiego Wschodu do Chin w okresie od stycznia do maja szacuje się na około 6 milionów ton, czyli około 2,5 miliona ton, czyli około 30% mniej niż w tych samych miesiącach 2025 roku. Inne główne regiony eksportujące LNG – w tym Australia – również odnotowały spadki sprzedaży LNG do Chin w ujęciu rok do roku, głównie z powodu utrzymującej się słabości kluczowych sektorów przemysłowych Chin w 2026 roku. Mimo to, całkowity import LNG do Chin odnotował w tym roku jedynie 15% spadek, co oznacza, że ​​import z Bliskiego Wschodu spadł dwukrotnie bardziej niż całkowity import LNG do Chin. Całkowity import LPG do Chin – wykorzystywanego głównie przez zakłady petrochemiczne oraz na obszarach wiejskich do ogrzewania i gotowania – spadł w 2026 roku o około 25% w porównaniu z rokiem ubiegłym. Jednak dostawy z Bliskiego Wschodu spadły zaledwie o 16% w porównaniu z okresem styczeń-maj 2025 r., co oznacza, że ​​sektor LPG jest jednym z niewielu sektorów energetycznych, w których wojna z Iranem nie wywarła jeszcze istotnego wpływu na chiński import z Bliskiego Wschodu. Mimo to, utrzymująca się słaba koniunktura w chińskim sektorze chemicznym oznacza, że ​​ogólny popyt na LPG pozostaje niewielki w porównaniu z rokiem ubiegłym, podczas gdy popyt na paliwo grzewcze w gospodarstwach domowych osiągnie szczyt na początku roku, w samym środku zimy. Wolumeny importu LPG do Chin mogą zostać poważniej dotknięte konfliktem na Bliskim Wschodzie, jeśli dostawy z tego regionu pozostaną ograniczone przez kilka kolejnych miesięcy i wpłyną na trendy uzupełniania zapasów przed następną zimą.
• Chiny, największy importer ropy naftowej na świecie, miały w marcu nadwyżki ropy w wysokości 1,74 miliona baryłek dziennie (bpd), według obliczeń opartych na oficjalnych danych. W pierwszym kwartale chińskie nadwyżki ropy wyniosły 1,41 miliona bpd, co stanowi spadek w porównaniu z rekordowym poziomem 2,67 miliona bpd w grudniu, ale wzrost w porównaniu ze średnią 1,13 miliona bpd w całym roku 2025. Chiny nie ujawniają ilości ropy naftowej wpływającej do lub wypływającej z ich strategicznych i komercyjnych zapasów, ale można dokonać szacunków, odejmując ilość przetworzonej ropy od całkowitej ilości ropy dostępnej z importu i wydobycia krajowego. Warto zauważyć, że nie cała nadwyżka ropy naftowej prawdopodobnie trafiła do magazynów, a część została przetworzona w zakładach nieujętych w oficjalnych danych. Ale nawet uwzględniając te luki, jasne jest, że od marca 2025 r. Chiny importują ropę naftową w znacznie wyższym tempie niż jest to konieczne do zaspokojenia krajowego popytu na paliwo. Chiński import ropy naftowej wyniósł w marcu 11,77 mln baryłek dziennie, podczas gdy krajowe wydobycie wyniosło 4,49 mln baryłek dziennie. Przerób rafineryjny wyniósł 14,52 mln baryłek dziennie, co pozostawiło nadwyżkę w wysokości 1,74 mln baryłek dziennie dostępną do magazynowania. Kontynuacja rozbudowy chińskich zapasów ropy naftowej w marcu nastąpiła w czasie, gdy import pozostał w dużej mierze niezmieniony przez konflikt na Bliskim Wschodzie, który rozpoczął się 28 lutego, kiedy Stany Zjednoczone i Izrael rozpoczęły kampanię powietrzną przeciwko Iranowi. Ropa naftowa dostarczona do Chin w marcu opuściłaby Cieśninę Ormuz przed rozpoczęciem konfliktu, ale import od kwietnia prawdopodobnie ulegnie zmianie. Analitycy rynku surowcowego Kpler szacują, że chiński import ropy drogą morską w kwietniu wyniósł 8,7 mln baryłek dziennie. Chociaż wartość ta prawdopodobnie wzrośnie wraz z przewidywanym przybyciem większej liczby ładunków przed końcem miesiąca, nadal prawdopodobne jest, że będzie on najniższy od 7,97 mln baryłek dziennie w sierpniu 2022 roku. Chiny mogą wykorzystać część swoich ogromnych zapasów ropy naftowej, jeśli chcą utrzymać przerób w krajowych rafineriach na obecnym poziomie. Szacunki analityków mówią, że Chiny posiadają co najmniej 1,2 miliarda baryłek ropy w swoich zapasach. Gdyby Chiny uwolniły do ​​2 milionów baryłek dziennie z rezerw, aby utrzymać przepustowość rafinerii, wyczerpanie zapasów zajęłoby prawie dwa lata. Jest to oczywiście sytuacja ekstremalna, a rzeczywistość jest taka, że ​​przepływy ropy naftowej z Bliskiego Wschodu w pewnym momencie powrócą do poziomów zbliżonych do tych sprzed wybuchu konfliktu. Oznacza to, że Chiny mogłyby z łatwością utrzymać przerób rafineryjny, a nawet go zwiększyć, aby umożliwić eksport paliw, na który Pekin nakładał nieformalne ograniczenia od początku konfliktu. Według obliczeń opartych na oficjalnych danych celnych Chiny wyeksportowały w marcu 1,19 miliona baryłek dziennie paliw rafinowanych, ale w kwietniu prawdopodobnie nastąpi gwałtowny spadek, a Kpler śledził dostawy na poziomie około 524 000 baryłek dziennie w tym miesiącu. Utrata eksportu paliw rafinowanych z Chin zaostrzyła i tak już napięty rynek produktów w Azji, a ceny paliwa lotniczego i oleju napędowego w marcu osiągnęły rekordowo wysokie poziomy. Chociaż Chiny mogą utrzymać krajowe dostawy paliw przez dłuższy czas dzięki swoim ogromnym rezerwom ropy, jeśli ich azjatyccy sąsiedzi doświadczą niedoborów, a ich gospodarki zaczną się zatrzymywać, szybko odbije się to negatywnie na chińskich branżach nastawionych na eksport.
• Pożar w największej z dwóch australijskich rafinerii ropy naftowej wpłynął na produkcję benzyny w tym kraju. Kraj stoi w obliczu presji wzmocnienia bezpieczeństwa paliwowego w związku z wojną z Iranem, która zakłóciła globalne dostawy. Państwowe władze straży pożarnej poinformowały, że pożar, który wybuchł w środę (15 kwietnia) wieczorem w rafinerii Viva Energy, o wydajności 120 000 baryłek dziennie, został „opanowany” w czwartek (16 kwietnia) o godzinie 2:00 czasu GMT. Pożar pojawił się w niekorzystnym momencie dla Australii, która w 80% opiera się na imporcie i stara się uzupełnić dostawy zakłócone przez konflikt na Bliskim Wschodzie, który doprowadził do wzrostu cen energii na całym świecie. „To nie jest pozytywny rozwój sytuacji, ale oczywiście przed nami jeszcze długa droga, jeśli chodzi o ocenę skutków” – powiedział minister energii Chris Bowen w wywiadzie dla Channel Nine. Rafineria Viva Energy dostarcza ponad połowę paliwa do drugiego najludniejszego stanu Australii, Wiktorii, i jedną dziesiątą całkowitego zapotrzebowania kraju. Firma poinformowała, że ​​spodziewa się spadku produkcji benzyny i benzyny lotniczej, ale popyt na paliwo zostanie zaspokojony poprzez import. Zakład nadal produkuje paliwo lotnicze i olej napędowy, ale w ograniczonym zakresie ze względów bezpieczeństwa. „Spodziewam się wzrostu cen w zależności od skali zniszczeń, a po drugie, wzmacnia to wyzwania, przed którymi stoimy w zakresie suwerenności i odporności” – powiedział John Coyne, analityk Australijskiego Instytutu Polityki Strategicznej. W pożarze w rafinerii położonej około godziny jazdy od Melbourne nie odnotowano żadnych ofiar. Przyczyna pożaru i skala zniszczeń nie są jeszcze znane. W ciągu prawie siedmiu tygodni od wybuchu wojny obawy o podaż wywołały paniczne zakupy, podwajając popyt na paliwo w niektórych regionach, pomimo zapewnień rządu, że rynek jest dobrze zaopatrzony. W zeszłym miesiącu Albanese ogłosił tymczasowe środki pomocowe, w tym obniżenie o połowę akcyzy na paliwo i zawieszenie opłaty za ciężkie pojazdy na trzy miesiące, aby pomóc gospodarstwom domowym poradzić sobie ze wzrostem kosztów spowodowanym wojną z Iranem. W marcu rząd zobowiązał się do pokrycia części kosztów zakupu paliwa przez rafinerie i dostawców. „Będziemy nadal współpracować z firmą, aby dołożyć wszelkich starań, aby wszystko, co jest niedostępne, zostało jak najszybciej włączone” – powiedział premier Australi, Anthony Albanese na konferencji prasowej w stolicy administracyjnej Malezji, Putrajaya. Prezes Viva Energy, Scott Wyatt, powiedział dziennikarzom, że głównym celem jest całkowite ugaszenie pożaru, który dotknął dwa bloki rafinerii, a następnie ocena szkód i bezpieczne przywrócenie produkcji.
• TotalEnergies podpisał wstępną umowę z turecką państwową spółką energetyczną TPAO na poszukiwania węglowodorów w wodach Morza Czarnego. Gigant naftowy prawie trzy lata temu wycofał się z projektu poszukiwań gazu na bułgarskich wodach Morza Czarnego. Umowa, ogłoszona po raz pierwszy przez tureckiego ministra energii w zeszłym miesiącu, stanowi ramy dla współpracy technicznej i potencjalnych wspólnych przyszłych możliwości poszukiwawczych. „Z przyjemnością rozpoczynamy tę współpracę… w celu oceny możliwości poszukiwawczych w regionie Morza Czarnego i na arenie międzynarodowej, na zasadzie wzajemnych korzyści” – powiedziała w oświadczeniu Nicola Mavilla, starszy wiceprezes ds. poszukiwań w Total. Kraje europejskie wykazują rosnące zainteresowanie Morzem Czarnym po utracie dostępu do rosyjskich dostaw ropy i gazu w następstwie wojny na Ukrainie w 2022 roku, a obecnie w obliczu zakłóceń spowodowanych wojną w Iranie. Neptun Deep, jedno z najważniejszych odkryć Unii Europejskiej, z szacowanymi zasobami gazu do wydobycia wynoszącymi 100 miliardów metrów sześciennych, znajduje się w rumuńskiej części Morza Czarnego i rozpocznie wydobycie w przyszłym roku. W zeszłym roku brytyjski Shell podpisał kontrakt na poszukiwania na wodach bułgarskich. TotalEnergies również wcześniej działał w bułgarskiej części Morza Czarnego, zanim pod koniec 2023 roku przekazał swoje udziały w projekcie Han Asparuh lokalnemu graczowi OMV Petrom, realizując w ten sposób politykę Zielonego Ładu Unii Europejskiej, polegającą na stopniowym wycofywaniu ropy naftowej i gazu na rzecz odnawialnych źródeł energii. Turecki minister energii Alparslan Bayraktar powiedział, że porozumienie wpisuje się w cel Turcji, jakim jest stanie się regionalnym centrum energetycznym, dodając, że Ankara dąży do osiągnięcia pełnej niezależności energetycznej. Turcja, która nie jest członkiem UE, dąży do rozwoju krajowych zasobów poprzez partnerstwa międzynarodowe, w tym z amerykańskim gigantem Exxon Mobil, aby zwiększyć bezpieczeństwo dostaw i stać się regionalnym eksporterem. TotalEnergies rozpocznie w przyszłym roku dostawy skroplonego gazu ziemnego do Botas, innej tureckiej państwowej firmy energetycznej, w ramach 10-letniego kontraktu. Francuski gigant posiada również 50% udziałów w Ronesans Enerji – należącym do tureckiego potentata Ermana Ilicaka – który posiada 166 MW aktywów hydroelektrycznych oraz plany przyszłych projektów wiatrowych, słonecznych i akumulatorowych.
• BP spodziewa się, że jego dział obrotu ropą naftową opublikuje „wyjątkowe” wyniki za pierwszy kwartał, co jest sygnałem nieoczekiwanego wzrostu cen ropy typu Brent z powodu III Wojny w Zatoce Perskiej. Sytuacja ta zasadniczo odzwierciedlała prognozy na pierwszy kwartał europejskiego rywala, Shell, , który również zanotował dobre wyniki w handlu ropą naftową – obszarze, w którym europejscy giganci są bardziej aktywni niż amerykańscy konkurenci – co skłoniło analityków do podwyższenia prognoz zysków. Analitycy Citi podnieśli prognozę zysków dla BP o 20%, spodziewając się skorygowanego zysku netto w pierwszym kwartale w wysokości 2,6 mld USD. BP poinformowało również w kwartalnym sprawozdaniu finansowym, że jego zadłużenie netto wzrośnie do 25–27 mld USD z nieco ponad 22 mld USD w poprzednim kwartale z powodu zmian w kapitale obrotowym, księgowej miary płynności opartej na aktywach obrotowych pomniejszonych o zobowiązania. Oczekuje się, że całkowita produkcja ropy naftowej i gazu BP utrzyma się na zasadniczo niezmienionym poziomie w tym kwartale. Marże rafineryjne wzrosły do ​​16,9 dolara za baryłkę w pierwszym kwartale z 15,2 dolara w poprzednich trzech miesiącach, poinformowała firma, dodając, że pomogłoby to zwiększyć wyniki w segmencie produktów rafinowanych o 100 do 200 milionów dolarów. Firmy energetyczne zazwyczaj nie ujawniają pełnych wyników swoich działów handlowych. BP ma opublikować wyniki za pierwszy kwartał 28 kwietnia. Meg O’Neill spotka się z akcjonariuszami na dorocznym walnym zgromadzeniu firmy 23 kwietnia, po tym jak wpływowi doradcy ds. pełnomocnictw i niektórzy akcjonariusze poparli głosowania przeciwko woli zarządu. BP wykluczyło z walnego zgromadzenia akcjonariuszy 23 kwietnia uchwałę złożoną przez grupę aktywistów klimatycznych Follow This, zwróciło się o zgodę na przeprowadzenie walnych zgromadzeń wyłącznie online oraz o wycofanie dwóch poprzednich uchwał wymagających raportowania danych klimatycznych dla poszczególnych spółek. LAPFF, który twierdzi, że reprezentuje fundusze o wartości aktywów przekraczającej 425 miliardów funtów (569 miliardów dolarów) i około 1,34% akcji BP, sprzeciwia się wszystkim tym posunięciom. W tej uchwale wezwano BP do ujawnienia, jak jego strategia sprawdziłaby się w scenariuszach spadającego popytu na ropę naftową i gaz. BP stwierdziło, że uchwała jest nieważna i nieskuteczna, gdyby została przyjęta na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy. Odnosząc się do planu wycofania dwóch rezolucji klimatycznych, rzecznik BP powiedział, że gigant naftowy prowadzi szeroko zakrojone rozmowy z największymi inwestorami i koncentruje się na budowaniu bardziej wartościowej firmy. „Dlatego formułujemy te rekomendacje, aby zapewnić przejrzyste, ujednolicone informacje, które umożliwią jasne porównania między firmami” – powiedział rzecznik. Akcjonariusze zatwierdzili obie rezolucje niemal jednogłośnie w latach 2025 i 2019. BP potrzebowałoby 75% poparcia, aby je wycofać. LAPFF oświadczył również, że sprzeciwi się rekomendacji BP i poprze uchwałę akcjonariuszy złożoną przez organizację klimatyczną ACCR, wzywającą giganta naftowego do opublikowania dodatkowych informacji wskazujących na to, że przeniesienie wydatków z projektów niskoemisyjnych na ropę i gaz zwiększy wartość dla akcjonariuszy. Sprzeciw ten pojawia się tuż po zmianie w kierownictwie BP. Nowa dyrektor generalna Meg O’Neill, czwarta od 2023 roku i pierwsza osoba zatrudniona z zewnątrz na to stanowisko w BP od ponad wieku, rozpoczęła swoją kadencję na początku kwietnia, dołączając do nowego prezesa Alberta Manifolda, który objął to stanowisko w październiku.
• Sekretarz Departamentu Energii USA Chris Wright poinformował, że od 3 stycznia sprzedano 150 milionów baryłek wenezuelskiej ropy, a produkcja w tym kraju wzrosła o 25%. Wright zasugerował, że Chevron ogłosi zwiększenie produkcji w Wenezueli. Jak poinformowali dyrektorzy i urzędnicy na oddzielnym wydarzeniu, gigant naftowy podpisał w poniedziałek dwie umowy, w tym wymianę aktywów, w ramach której do głównego projektu zostanie dodany dodatkowy obszar wydobycia ciężkiej ropy naftowej, a jednocześnie zostanie przywrócony obszar wydobycia gazu i ropy naftowej na morzu.
• Chevron podpisał dwie kluczowe umowy rozszerzające działalność w rozległym pasie Orinoko w Wenezueli. W tym wymianę aktywów, która doda dodatkowy obszar ciężkiej ropy do głównego projektu, a jednocześnie zwróci złoże gazu na morzu i niewielki obszar ropy. Umowy te należą do pierwszych dużych umów rozszerzających działalność od czasu, gdy Stany Zjednoczone uruchomiły wart 100 miliardów dolarów plan odbudowy sektora energetycznego Wenezueli po obaleniu prezydenta Nicolasa Maduro, a w styczniu zatwierdzono gruntowną reformę głównego prawa naftowego kraju, zachęcającą do inwestycji zagranicznych. Pakty, które mają umożliwić amerykańskiemu gigantowi zwiększenie wydobycia ropy naftowej i udziału w głównym regionie naftowym kraju OPEC, zostały podpisane przez kierownictwo firmy pod przewodnictwem Javiera La Rosy, dyrektora ds. aktywów bazowych i krajów wschodzących Chevron, oraz przedstawicieli państwowej spółki PDVSA w obecności pełniącej obowiązki prezydenta Delcy Rodriguez. Transakcje obejmują zwiększenie udziału Chevron w jednym ze wspólnych przedsięwzięć z PDVSA w dorzeczu Orinoko, Petroindependencia, do 49% z poprzednich 35,8%. Firma zgodziła się również zrzec się dwóch bloków gazowych, w tym pożądanego złoża Loran na morzu oraz swoich udziałów w niewielkim projekcie naftowym w zachodniej Wenezueli, a jednocześnie otrzymać nowy obszar naftowy, Ayacucho 8, w ramach istniejącego projektu Petropiar, również w dorzeczu Orinoko, największego projektu firmy. Transakcje te dają Chevron, głównemu partnerowi joint venture PDVSA, silną pozycję do rozbudowy projektów związanych z ciężką ropą w kraju w obliczu spodziewanej wzmożonej konkurencji ze strony firm zagranicznych. Wymiana aktywów Chevron z PDVSA i jej spółkami zależnymi to „obopólnie korzystna umowa, która skonsoliduje koncentrację wszystkich stron na strategicznych aktywach w kraju”, poinformowała firma w komunikacie po wydarzeniu. W styczniu kierownictwo Chevron poinformowało, że firma może zwiększyć wydobycie w Wenezueli o około 50% w ciągu najbliższych dwóch lat, w ramach swojego obecnego zasięgu. Spółki joint venture firmy z PDVSA produkują 260 000 baryłek ropy naftowej dziennie, co stanowi około jednej czwartej całkowitego wydobycia w kraju. Umowy pozwolą Wenezueli i Chevronowi „na zwiększenie wydobycia i zapewnienie dochodów z korzyścią dla społeczeństwa” – powiedział Rodriguez podczas transmisji. Oczekuje się, że kolejny gigant energetyczny, który dynamicznie rozwija się w Wenezueli, Shell podpisze jeszcze w tym tygodniu odrębną umowę na zagospodarowanie złoża gazu Loran, które rozciąga się na Trynidad i Tobago, jako jednego projektu wraz z jego złożem Manatee, podały źródła.
• Dywizja downstream norweskiego Equinora, obejmująca handel energią, odnotuje w tym roku lepsze wyniki za pierwszy kwartał, częściowo spowodowane zmiennością wynikającą z wojny na Bliskim Wschodzie. Equinor ma opublikować raport finansowy za pierwszy kwartał 6 maja, kiedy inwestorzy będą poszukiwać informacji o tym, jak zacieśnianie się rynków gazu i ropy naftowej oraz zreorganizowana struktura handlowa przekładają się na zyski i generowanie gotówki. W kwartalnej aktualizacji opublikowanej w czwartek Equinor powtórzył, że oczekuje się, iż jego dywizja Marketingu, Midstreamu i Przetwarzania (MMP) z czasem osiągnie średnio 400 milionów dolarów skorygowanego kwartalnego zysku operacyjnego. „Oczekuje się, że wyniki w tym (pierwszym) kwartale przekroczą prognozy” – podał Equinor w oświadczeniu.
• TotalEnergies także spodziewa się znacznego wzrostu zysków w pierwszym kwartale dzięki dobrym wynikom handlowym, a także wzrostowi produkcji i sprzedaży ropy naftowej w segmencie upstream, co wynika z wyższych cen spowodowanych wojną w Iranie, mimo że konflikt ten wstrzymał 15% całkowitej produkcji francuskiej grupy. Marża grupy na rafinacji paliw w Europie w tym kwartale wyniosła 11,40 USD za baryłkę, co stanowi wzrost o 192% w porównaniu z 3,90 USD rok wcześniej i pozostała na niezmienionym poziomie w porównaniu z marżą w czwartym kwartale 2025 roku wynoszącą 11,40 USD, podała spółka w prognozie zysków. Firma ma opublikować raport za pierwszy kwartał 29 kwietnia. Pomimo spadku produkcji o około 100 000 baryłek ekwiwalentu ropy naftowej dziennie na Bliskim Wschodzie, dodatkowa produkcja w innych regionach geograficznych pozwoliła utrzymać ogólną produkcję na stabilnym poziomie w porównaniu z czwartym kwartałem 2025 roku. To doprowadziło do znacznego wzrostu dochodów z wydobycia w pierwszym kwartale dzięki wzrostom cen ropy, podał Total, a wyniki z wydobycia również wzrosły dzięki przekroczeniu przez rafinerie 90% wydajności oraz „dobrym wynikom z handlu ropą naftową i produktami naftowymi w marcu”. Firma Total poinformowała, że ​​silne obroty związane ze zmiennością rynku również znacząco zwiększyły jej zyski z tytułu skroplonego gazu ziemnego.
• Zapasy ropy naftowej w USA w tygodniu do 10 kwietnia zmieniły się o -0,913 mln baryłek, do 463,8 mln baryłek, prognozowano zmianę o +2,1 mln baryłek.Poniższy wykres pokazuje zmianę zapasów ropy w USA w ciągu ostatnich 26 tygodni:

• Amerykańskie zapasy benzyny zmieniły się w ciągu tygodnia o -6,328 mln baryłek do 232,9 mln baryłek. Prognozowano zmianę o -2,1 mln baryłek.
• Zapasy destylatów, które obejmują olej napędowy i olej opałowy, zmieniły się w ciągu tygodnia o -3,122 mln baryłek do 111,6 mln baryłek. Prognozowano zmianę o -2,4 mln baryłek.
• Całkowity popyt ropy w USA w tygodniu do 10 kwietnia zmienił się o +0,127 mln baryłek do 20,765 mln baryłek dziennie (+8,59% r/r).
• Wskaźnik wykorzystania rafinerii w USA w tygodniu do 10 kwietnia wyniósł 89,6% (-2,4 pp t/t).
• Amerykański eksport ropy naftowej w tygodniu do 10 kwietnia wyniósł 5,23 mln baryłek dziennie (+1,08 mln bpd t/t).
• Amerykański import ropy naftowej w tygodniu do 10 kwietnia wyniósł 0,066 mln baryłek dziennie, co oznacza zmianę o -2,11 mln baryłek dziennie t/t.
• Zapasy ropy naftowej w USA w Strategicznych Rezerwach Ropy Naftowej (SPR) wynosiły 409,2 mln baryłek w tygodniu zakończonym 10 kwietnia 2026 (-4,1 mln bbl/t; +3,07% r/r).

Gaz ziemny

• Wielka Brytania będzie miała wystarczające zapasy gazu i energii elektrycznej tego lata, poinformowali operatorzy sieci energetycznych, pomimo spadku krajowej produkcji gazu i obaw o dostawy energii z Bliskiego Wschodu. Konflikt na Bliskim Wschodzie zakłócił dostawy energii przez Cieśninę Ormuz i wstrzymał katarską produkcję LNG, która stanowi około jednej piątej światowych dostaw skroplonego gazu ziemnego. „Chociaż sytuacja na Bliskim Wschodzie, co zrozumiałe, budzi wątpliwości co do dostaw gazu do Wielkiej Brytanii, nasze prognozy wskazują, że rynek ma zdolność zapewnienia wystarczających dostaw, aby zaspokoić popyt tego lata” – powiedział Glenn Bryn-Jacobsen, dyrektor ds. systemów energetycznych i odporności w National Gas, w oświadczeniu w raporcie Gas Summer Outlook na rok 2026. Oczekuje się, że krajowe dostawy gazu z szelfu kontynentalnego Wielkiej Brytanii będą o 6% niższe niż latem ubiegłego roku i wyniosą 13,1 mld metrów sześciennych, co odzwierciedla wieloletni spadek produkcji na Morzu Północnym. Oczekuje się, że import gazu z Norwegii wzrośnie o 24% do 12,2 mld m³, a import LNG z innych krajów wzrośnie o 65% do 2,7 mld m³, poinformował National Gas. Ceny hurtowe gazu wzrosły o 50% od początku konfliktu, zmuszając Wielką Brytanię do płacenia więcej za przyciągnięcie ładunków LNG z alternatywnych źródeł. Oczekuje się, że całkowite zapotrzebowanie na gaz będzie podobne do ubiegłorocznego lata i wyniesie około 29,8 mld m³. Elektrownie gazowe zazwyczaj dostarczają około 30% energii elektrycznej w kraju, ale popyt jest zmienny w miesiącach letnich, poinformował National Gas, w zależności od dostępności energii wiatrowej i słonecznej.
• Produkcja gazu w USA (z wyłączeniem Alaski) w kwietniu 2026 wynosi średnio 110,7 mld stóp sześciennych dziennie gazu ziemnego (+0,27% m/m). Dotychczasowy miesięczny rekord w wysokości wydobycia 110,7 bcfd padł w grudniu 2025 r.
• Prognozowany popyt wraz z eksportem gazu ziemnego w USA w tym tygodniu to 101,0 mld stóp sześciennych (+1,6 bcfd względem piątkowej prognozy). W przyszłym tygodniu zapotrzebowanie ma wynieść 100,3 bcfd. Meteorolodzy prognozują, że pogoda pozostanie cieplejsza niż zwykle do 30 kwietnia, co utrzyma niskie zapotrzebowanie na ogrzewanie i chłodzenie.
• Przepływ gazu do ośmiu dużych amerykańskich terminali eksportowych w kwietniu 2026 wynosi średnio 18,9 bcfd (+1,62% m/m). Rekord to 18,7 bcfd w lutym 2026.

Energia odnawialna

• Norweski Equinor poinformował o sprzedaży 12,9 mln akcji grupy Scatec, zajmującej się energią słoneczną, za około 1,6 mld koron norweskich (169,31 mln dolarów), finalizując transakcję. Akcje sprzedano po 125 koron za sztukę, co stanowi 7% zniżkę w stosunku do poniedziałkowej ceny zamknięcia wynoszącej 134,4 korony. Po transakcji Equinor utrzymuje około 8,05% udziałów w Scatec. Equinor nie podał powodu planowanej sprzedaży. Według danych LSEG, cena akcji Scatec wzrosła w tym roku o 26,6% przed wtorkową transakcją.

Węgiel

• Agencja Informacji Energetycznej (EIA) poinformowała, że ​​amerykański sektor energetyczny wycofał w zeszłym roku 2,6 gigawata (GW) mocy wytwórczych w czterech elektrowniach węglowych, co stanowi najniższy wynik od 2010 roku. Na początku 2025 roku operatorzy elektrowni węglowych planowali wycofanie 8,5 GW mocy, choć 4,8 GW zostało odroczone, a plany wycofania dwóch elektrowni o łącznej mocy 1,1 GW zostały anulowane, poinformowała EIA.
• Zamknięcie Cieśniny Ormuz przez Iran – kluczowego światowego szlaku energetycznego – spowodowało wzrost światowych cen węgla energetycznego transportowanego drogą morską o ponad 25% w ciągu pierwszych kilku tygodni wojny Teheranu z USA i Izraelem. Ceny wzrosły do ​​najwyższego poziomu od końca 2024 roku, dodając nową dynamikę i tak już nieoczekiwanemu odbiciu. Jednak ten wzrost cen odzwierciedlał raczej krótkoterminowe warunki rynkowe, a nie strukturalne ożywienie w gospodarce węglowej, co stało się oczywiste, ponieważ ceny spadły już do zaledwie 15% powyżej poziomów sprzed wojny. Te ostatnie ruchy nastąpiły po tym, jak węgiel odnotował kilka pozytywnych kamieni milowych w ciągu ostatniego roku. Konsumpcja w USA wzrosła o 10% w 2025 roku, przerywając 15-letni spadek, napędzany wzrostem cen gazu ziemnego, polityką poparcia prezydenta USA Donalda Trumpa oraz rekordowym zapotrzebowaniem na energię elektryczną z centrów danych i innej infrastruktury sztucznej inteligencji. Globalna produkcja i zużycie węgla również nieznacznie wzrosły w ubiegłym roku, głównie w wyniku rosnącego zapotrzebowania na energię w gospodarkach wschodzących. Patrząc wstecz, amerykański przemysł węglowy przeżył kilka brutalnych dekad naznaczonych bankructwami, restrukturyzacjami i konsolidacjami. W latach 2012–2022 ponad 60 amerykańskich firm węglowych ogłosiło upadłość, w tym jedne z największych w branży. Od tego czasu upadło co najmniej osiem kolejnych. Przyszłość nie rysuje się w znacznie bardziej optymistycznych barwach. W grudniu Międzynarodowa Agencja Energetyczna prognozowała, że ​​globalny popyt na węgiel prawdopodobnie osiągnie plateau, a następnie nieznacznie spadnie do 2030 r. z powodu spadku popytu ze strony Chin, ponieważ odnawialne źródła energii, energia jądrowa i obfite zasoby gazu osłabiają ich dominację w wytwarzaniu energii. Chociaż miało to miejsce przed irańskim szokiem energetycznym, nic nie wskazuje na to, aby prognoza ta uległa znaczącej zmianie. W związku z tym, pomimo krótkoterminowych zysków „czarnego złota” w zeszłym miesiącu, długoterminowa trajektoria jest jasna: węgiel, największe źródło globalnej emisji dwutlenku węgla, znajduje się w stanie strukturalnego spadku w USA i prawdopodobnie ulegnie globalnej stagnacji.

Miedź

• Chińskie huty miedzi prawdopodobnie będą kontynuować plany ograniczenia produkcji, ponieważ zakaz eksportu kwasu siarkowego wprowadzony przez Pekin hamuje wzrost cen tego produktu ubocznego, który zrekompensował spadające opłaty za przetwarzanie, twierdzą eksperci branżowi i analitycy. Hutnie w Chinach, największym na świecie producencie miedzi, odnotowały od zeszłego roku wzrost przychodów z produktów ubocznych, w tym kwasu siarkowego, co pomogło złagodzić spadek opłat za przetwarzanie miedzi uiszczanych przez górników w związku z dotkliwym niedoborem koncentratu.

Omówienie aktualności

Program Surowcowe info od lipca 2020 roku pojawia się na moim osobistym kanale YouTube. Prócz tego w ramówce mojego kanału są materiały typu short, raporty pogodowe, odcinki specjalne czy także video tylko dla wspierających, m. in. cykl Surowcowy radar. Zachęcam do subskrypcji, a najnowszy odcinek znajdziecie poniżej:🔽

Statystyki

Od niedzieli do czwartku około 19:30 na moich social mediach (Facebook oraz Twitter) są publikowane statystyki intraday’owe dotyczące kierunku ceny na następny dzień. Z surowców wśród statystyk jest złoto, gaz ziemny, ropa Brent oraz ropa WTI. Wyjaśnienie potencjału tych danych znajdziecie w tym artykule.